Беш болали йигитча

Nonushtaga sut pishirib ichdikda, tezdan bozorga jo�nab ketdik. Sulton Omon ukamni, men Robiyani ko�tarib olganmiz, Zulayhoning qo�lida yog�cheva, Usmonda tugun, yugurishimizni ko�rsangiz, tezroq bozorga yetsag-u, tezroq yangi-yangi kiyim-boshlarni oldirib bir birimizga ko�z-ko�z qilsak deymiz.

Bozor joyga odam sig�maydi, nima balo, hammasi ham bugun ko�ylak-ishton olgani kelganmi? Bir-biriga yo�l bermaydi-ya! Bir tomonda bo�z, qalami bozori, bir tomonda meva-cheva bozori, don bozori, un bozori… Mis choynag-u piyola sotgan kim, eski etik charm tasma sotgan kim, bir xillari uncha-muncha tutilgan kigiz-u u yoq-bu yog�i yirtilgan gilamini yozib xaridor kutayapti, bir xillar chala qoplangan ko�rpasini ko�z-ko�zlab xaridorning etagidan tortyapti.

– Kep qoling, qand-u novvot bu! – deydi nisholdafurush oppoq ko�pikni shopirib.

– Yarmi asal, yarmi qand, – deydi pishirilgan qizilcha sotayotgan men tengi bir bola.

– Hoy, sizda insof bormi?

– Hozir odamlarda insof qoptimi?

– Voydod, cho�ntagimni kesib ketishyapti!

– Qoch, yog� bo�lasan!

– O�g�limga atab tikkandim, jon inim, shuni siz oling!

– Sizda oq rang bormi?

– Tovba, oq rang ham bo�ladimi dunyoda?

– Qo�shnim aytuvdi.

– Sizni laqillatibdi.

– Essizgina echkim-a, yuz so�m arzon ketdi-ya!

– Olmacha anoringga balli!.

– Katta buvingga olib bor!

– Kalamush fol ochayotgan emish, qo�shni.

– Voy yuring, Olimjonni ko�rsataylik ovsin.

– Bir qop sabziga bir kilo guruch olsam-a.

– Guruch qayerda bor ekan?

– Paranjingni yig�ishtirsang-chi!

– Tort eshagingni! – degan baland ovozlar ham hech to�xtamaydi. Bozor guvillaydi, bamisoli uzumzorga yaloq qush qo�ngandek hamma yoq chag�-chug�. Tiqilinchda yo�qolishib qolmaylik deb xuddi «qoch bolam, soy keldi» o�yinini o�ynayotgandek bir-birimizning etagimizdan ushlashib olganmiz.

– Hammasi o�zingiznikimi? – deb so�raydi.

– Xudoga shukur, o�zimniki! – deb qo�yadi opam. Yana bir xillari:

– Oxir zamonning bolalari, uyda o�tirsanglar bo�lmaydimi! – deb turtib o�tib ketadi.