На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Беш болали йигитча» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Приключения, Книги о приключениях. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Беш болали йигитча

Автор
Дата выхода
03 ноября 2023
📚 Читайте "Беш болали йигитча" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Беш болали йигитча", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Nega desangiz biz o�rnimizdan turganimizda opam allaqachon dalaga ketib bo�lgan ekan.
OPAM BOZORGA OLIB BORDI…
Bugun yakshanba, maktabga bormaymiz, issiq o�rnimizdan turgani erinib, bir-birimizga tush aytishib, tili burro Robiyani gapga solib kulishib yotgan edik to�satdan eshik ochilib ostonada opam paydo bo�lib qoldi:
– Voy sho�rim, haliyam yotibsizlarmi? – ranjigandek bo�lib so�radi.
– Sigirga xashak solib qo�yganman, – dedim nima qilishimni bilmay.
– Qani, tezroq turinglar, – ish kiyimlarini yecha boshladi opam, – bozorga boramiz.
– Hammamizni? – hovliqib so�radi Sulton.
– Hammamiz!
Shu paytda yuz bergan to�polonni ko�rsangiz: biri ko�ylagini axtargan, biri shimini kiyolmay tepingan, boshqasi yuzini yuvish uchun hovliga yugurgan, yana bittasi ishtonini teskari kiyib shunday ketaveraman deb irg�ishlagan…
– Opa! – deb qoldi bir mahal Omon.
– Nima deysan, shirinim?
– Usmonni olib bormaysiz.
– Nega endi olib bormas ekanmiz?
– Har kuni tuya qilib beraman deb nonimning chekkasini yeb qo�yadi u.
– Obbo mug�ambir-ey!
– Undan keyin, opa mana shu Sultonniyam olib bormaymiz.
– Xo�sh, nega olib bormas ekanmiz?
– Har kuni ko�rpada yotganda ajina kelyapti deb meni qo�rqitadi.
– Qulog�ini kesib olaman uning! – dag�dag�a qildi opam.
– Opa, bozorda xo�rozqand ham olib berasizmi? – maydalab so�rashda davom etdi Omon.
– Olib beraman, toychog�im. Bibi Robiyaga ham olib beramiz.
Opamning oyoqlari ostida pildirab yurgan Robiya qopqora ko�zlarini chaqnatib:
– Qand? – deb so�radi.
– Ha, ona qizim, qand olib beraman.
– Menga?
– Ha, senga dilbarim, do�ppingni to�ldirib olib beraman… – deb opam engashib Robiyaning lo�ppi yuzidan cho�lpillatib o�pib oldi. Ana shundan keyin Bibirobiya deganlarining kerilganini ko�rsangiz, ko�zlarini suzib, lablarini cho�chchaytirib, kallasini bir tomonga qiyshaytirgancha g�alati-g�alati qiliqlar qila boshladi.






