Беш болали йигитча

Opam MTSdan bir yo�la uch oylik maoshini, uch oylik mukofotini ham qo�shib, naq bir xurjun pul olgan ekan, hammamizga boshdan-oyoq sarpo olib berdi, kiyimboshining eng chiroylisi Sultonga tegdi: yurganda g�archg�urch ovoz chiqaradigan xirom etikcha, ko�k trinkadan it yoqa qilib tikilgan ko�ylak pochasi keng shim, chamanda gul do�ppi… Xoh ko�ring, xoh ko�rmang xuddi go�shangaga kirib ketayotgan kuyov bolaning o�zginasi bo�lib qoldi.

– Bo�yginangdan o�rgilay! – deb qo�ydi opamning o�zi ham suyunib.

Zulayho bo�lsa… o�zi qiz bolalarning hammasi ham shunaqa bo�ladimi yoki bu sal boshqacharoq chiqdimi, tovba qildim-ey, opam ikkovimizni naq bir soat qiynasaya! Bo�z ko�ylak kiymas emishlar, yo gulli batis, yoki rohatibadan oldirarmishlar, obbo! Idish-tovoq yuvishni bilmay uzzukun yig�lab o�tiradi-yu, nozi firoqlarini qarang! Oxiri u ham aytganini oldirdi. Bodom gulli ko�k farang ko�ylak amirkon maxsi-kalish, zar do�ppi…

– Mana endi Mahmudxon bilan qo�l ushlashib xohladimga borsalaring ham bo�laveradi! – deb jig�iga tegdi Sulton.

Ammo Zulayho ham bo�sh kelmay: «O�zingchi, o�zing, o�zing ham Saddiniso bilan xohladimga borarsan» dedi boshlarini g�alati silkitib.

Bozordan chiqayotganimizda:

– Opa, o�zingizga hech narsa olmadingiz-ku? – deb so�radim.

– Sizlarning kiyganlaring meni kiyganim, – deb qo�ydi opam. Darvoza oldida har xil pishirilgan taomlar qatori no�xatsho�rak ham sotishayotgan ekan, mana shu yerdan Omonni olib o�tishning hech iloji bo�lmadi.

Bir tovoq nisholda olib choyxonada bug�doy non bilan mazza qilib yeb, issiq-issiq choy ichib sal isinib ham olmoqchi edik. Omon nisholda yesam qornim og�riydi deb yerga o�tirib oldi, yesak yeya qolaylik deya no�xatsho�rak solingan tog�ora atrofiga davra qurdik. O�zi tortib yegan narsangga qorin to�ymas ekan, sotuvchi ayol jag�i-jag�iga tegmay javrab, aylanay-aylanay deb tortib beryapti, biz tushirib turibmiz, tortib beryapti… bir mahal bunday qarasak bir tog�ora no�xatsho�rakni pok-pokiza tushirib qo�yibmiz.

– Puli qancha bo�ladi? – o�rnidan turib so�radi opam.

– Ot bilan tuya bo�larmidi, aylanay, – dedi sotuvchi xotin sal mujmalroq qilib.

– Qancha deyapman? – negadir jerkib so�radi opam.

– Uch yuz so�m bera qoling, aylanay.

Opam gilam xurjunning ko�zidan uchta yuz so�mlik chiqarib berdi.