Қайлардасан, болалигим

Narvonning oxirgi pog�onasiga chiqar-chiqmas:

– Voy-bo�y, mashinaning kattaligini qaranglar! – deb qichqirib yubordi.

Bu orada har qanday ishni ham juda tez bajarishga o�rgangan Omonboy allaqachon eshikning tambasini tushirib bo�lgan edi. Qo�liga pachaqlangan bir chelak ushlab olgan, dadalariga o�xshash novcha, yelkalari keng, yalpoq yuzli, «ayvonchasi» ikki qarich keladigan chipor shapkani sal qiyshaytirib olgan shofyor amaki Omonboy eshikni ochishi bilan:

– Barakalla, azamat, sen juda esli bola ekansan, – deb moy hidi kelib turgan kattakon kafti bilan Omonboyning boshini silab qo�ydi.

Omonboy haqiqatan ham azamat va haqiqatan ham esli bola edi. Shuning uchun ham shosha-pisha:

– Amaki, men-chi kechasi yotayotganimda kindigimga yog� surtib yotaman! – deb axborot berdi yana.

– Mana buni chinakam qahramonlik desa bo�ladi! – novcha amaki bu gal Omonboyning yelkasiga qoqib qo�ydi, – suvni qayerdan ichasizlar?

– Bog�da hovuz bor, – negadir hovliqib dedi Omonboy, – orqamdan yuravering… Undan keyin-chi, amaki, men ovqat yeyishdan oldin qo�limni yuvaman.

– Voy-bo�y, sen chindan ham ajoyib bola chiqib qolding-ku!

– Undan keyin-chi, amaki men ovqat yeganimda labimni chapillatmayman.

– Ofarin!

– Davron-chi, amaki, juda yomon bola. Har kuni mening katta tuxumimni olib qo�yadi.

– Shoshmay tursin, uni bir boplaymiz hali.

– Uni mashinaga chiqarmaymiz, bo�ptimi?

– Bo�pti.

– Amaki, meni mashinaning kabinasiga o�tqizib qo�yasiz, xo�pmi?

– Xo�p.

– Signalini chalib ko�rsam maylimi?

– Mayli.

Amaki bilan Omonboy mana shunga o�xshash ba’zi bir muhim narsalar haqida o�zaro bitimga kelishib, bog� etagidagi kattakon hovuzdan chelakni to�ldirib suv olib chiqqunlaricha, hamma narsaga birinchi bo�lib ulguradigan, oyog�i chaqqon Davronboy allaqachon mashinaning oldiga yetib borgan edi. Bunday qarasa, mashina haddan tashqari katta, orqasida pritsepi ham bor, ustiga katta odamlarning ham qulochi yetmaydigan quvurdan ikkitasini yuklab qo�yishgan ekan.

Pritsepdagi ballonning dami chiqib ketib, ulkan quvurlar bir tomonga sal og�ib, hatto yiqilay-yiqilay deb turgan ekan. Davronboy ko�p mashinalarning ustiga chiqqan. Bir xillarining signallarini ham chalib ko�rgan edi-yu, lekin bunaqangi bahaybat mashinaga hech chiqmagan edi. Bir chiqib maza qilmoqchi bo�luvdi, hech ilojini topolmadi.