На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Адбіць у чужынцаў кляйнотаў сваіх» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Фантастика, Научная фантастика. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Адбіць у чужынцаў кляйнотаў сваіх

Автор
Дата выхода
22 июня 2022
🔍 Загляните за кулисы "Адбіць у чужынцаў кляйнотаў сваіх" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Адбіць у чужынцаў кляйнотаў сваіх" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Антось Уласенка) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
У гэтым зборніку кароткае прозы чытач знойдзе гуманітарную НФ, прыгодніцкую, высьмешлівую, плянэтарную фантастыку, фэнтэзі, спэкуляцыйную бэлетрыстыку, містыку і нават гістарычна-фантастычную п’есу. Книга содержит нецензурную брань.
📚 Читайте "Адбіць у чужынцаў кляйнотаў сваіх" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Адбіць у чужынцаў кляйнотаў сваіх", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
І вось Усьцюжанiн стаяy на набярэжнай лявавага Сажу i адганяy турботныя думкi.
Банцэвiчанка назiрала за супрацiyнiкам. Ён не марудзiy анi хвiлi.
На катоy Варгiна, што дзерлi ваяроy, зьверху абрынулiся птушкi сiрын. Кiпцюры y iх былi ня меншыя за кашэчыя, i карыстацца iмi яны yмелi ня горш. Ракаy i зьмеяy iрвалi на шматкi кашлатыя мядзьведзi, якiх ворагi павыпускалi з клетак. З пацукамi yмомант расправiлiся псагалоyцы. Пры патрэбе яны маглi хутка бегаць на yсiх чатырох. Насустрач цмокам вылецелi зьмеi-гарынычы.
Яшчэ да вечару супрацiyнiкi разышлiся – абаронцы схавалiся за гомейскiмi сьценамi, а нападнiкi адступiлi за сьцяну лесу.
Банцэвiчанка чытала думкi камандзiра гарнiзону. Ён не губляy надзеi й спадзяваyся адстоiць места. Досьвiткам плянаваy кiнуць на ворага атрады кадукоy, лесуноy вярхом на ваyкох i пушчавiкоy.
Калi на Гом’е yпала бязьмесячная ноч, Банцэвiчанка накiнула на плечы доyгi чорны плашч. Прайшла крывымi вулкамi да маленькiх дзьверак у сьцяне гарадзiшча. Адамкнула iх. Незаyважаная пракралася паyз вартавых. І растала y цемры.
Тае начы яна аддала ворагу ключы ад места i аддалася самая. Іншае ейнае «я» y Гомлi перадало мiратворцам сьпiсы нядобранадзейных грамадзянаy. Яна доyга пераконвала сябе, што зрабiла слушную i адзiна мажлiвую рэч: пазьбегла непатрэбнае бойнi, уратавала жыцьцi месьцiчаy, вырашыла справу мiрам… І самая сабе верыла.
Наступнага ранку яе абудзiy дзiцячы лямант. Банцэвiчанка выйшла на балькон вежы й зьнерухомела. Заплюшчыла вочы, каб ня бачыць, што дзеецца на пляцы yнiзе, але сцэна yжо адбiлася на нутраным боку павекаy. Да таго ж яна yвесь час чула крыкi. Калi расплюшчыла вочы, карцiна зноyку ссунулася – цяпер яна глядзела на асфальтаваную плошчу Гомлю. Плошчу, залiтую крывёю.
Хацелася залезьцi на парапэт i зрабiць крок наперад, але невядомая сiла трымала яе, не дазваляла вольнасьцi; прымушала глядзець i слухаць. Глядзець i слухаць. Глядзець i слухаць. Здавалася, гэта ня скончыцца нiколi.
Яно й ня скончвалася.
Усьцюжанiн быy у Гомлi раз у жыцьцi й цяпер не прыдумаy нiчога лепшага, як працягнуць шлях у тым кiрунку, якiм некалi йшоy у часе зачысткi, наyсьлед за танкамi й бэтээрамi.






