На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Адбіць у чужынцаў кляйнотаў сваіх» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Фантастика, Научная фантастика. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Адбіць у чужынцаў кляйнотаў сваіх

Автор
Дата выхода
22 июня 2022
🔍 Загляните за кулисы "Адбіць у чужынцаў кляйнотаў сваіх" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Адбіць у чужынцаў кляйнотаў сваіх" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Антось Уласенка) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
У гэтым зборніку кароткае прозы чытач знойдзе гуманітарную НФ, прыгодніцкую, высьмешлівую, плянэтарную фантастыку, фэнтэзі, спэкуляцыйную бэлетрыстыку, містыку і нават гістарычна-фантастычную п’есу. Книга содержит нецензурную брань.
📚 Читайте "Адбіць у чужынцаў кляйнотаў сваіх" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Адбіць у чужынцаў кляйнотаў сваіх", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Ад вулiцаy засталiся адно yшпiляныя попелам прагалы мiж счарнелых трухлякоy руiнаy. Усё зьмянiлася, заняпала, здрабнела.
«Места не пазнаць».
Ён скурай адчуваy: вось-вось штосьцi мусiць здарыцца, штосьцi, дзеля чаго яго сюды й прывялi.
Чаканьне рабiлася нясьцерпным, самота – невыноснай.
Нарэшце выйшаy на простакутную роyнядзь, пазамятаную попельнымi выдмамi. Разгледзеyся. Вохнуy. Тая самая плошча, дзе не сьцiхалi масавыя хваляваньнi. Даyным-даyно.
І тут з усiх бакоy на яго шуганулi дэманы.
Прынамсi, так яму падалося сьпярша. Чорныя зьнявечаныя постацi – кiм яшчэ iм быць? Яны павольна наблiжалiся. Падышоyшы на адлегласьць у колькi крокаy, спынiлiся i абсталi яго колам. Ладны натоyп, не прарвацца.
Аж раптам убачыy: нiякiя ня дэманы – звычайныя людзi.
Добрыя людзi.
Чаму так падумалася? І сам ня здолеy бы патлумачыць.
Іх, бадай, можна было б прыняць за анёлаy, каб яны не насялялi пекла. Стаялi не варушачыся, з выпрастанымi сьпiнамi i yзьнятымi галовамi. Моyчкi глядзелi на яго.
«Яны тут таксама не з уласнае волi».
Ён згадаy, як Першы мiратворчы батальён падаyляy супрацiy мясцовага насельнiцтва, нязгоднага з палiтыкай дэнацыяналiзму – на гэтай жа плошчы, – i адвёy пагляд.
«За што? За што мне?»
Усьцюжанiн крочыy проста y чорны натоyп, расьпiхваючы локцямi першыя шэрагi. Людзi не запiналi шляху.
«Няхай тая раyнiна, няхай холад, няхай скалы – толькi ня гэта».
Ня вытрымаy i азiрнуyся. Ішлi за iм наyсьлед. Моyчкi, павольна.
На набярэжнай спынiyся, задыханы й зьнясiлены. Павярнуyся да людзей з па-анёльску добрымi вачыма й пракрычаy:
– Калi гэта нарэшце скончыцца?
Маyчалi.
– Скажыце хоць што-небудзь.
Адно тужлiва пазiралi на яго.
– Я проста выконваy загад, разумееце? Выконваy загад!
Ён павярнуyся да ракi, узяy разгон i скокнуy у ляву.
– Альгердзе, ну што ты так неасьцярожна?
Настаyнiца сьцягвае вiртуалайзар з галавы васьмiгадовага хлопчыка i адводзiць яго ад анабiёзнае камэры.
– Паспальваеш яму yсе сiнапсы.
У камэры курчыцца голы мужчына з празрыстай, як мэдуза, скурай. Ён увесь пааблеплiваны трубкамi й правадамi. Жылы напятыя, з носу й вушэй цячэ густая цёмная кроy.






