На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Адбіць у чужынцаў кляйнотаў сваіх» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Фантастика, Научная фантастика. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Адбіць у чужынцаў кляйнотаў сваіх

Автор
Дата выхода
22 июня 2022
🔍 Загляните за кулисы "Адбіць у чужынцаў кляйнотаў сваіх" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Адбіць у чужынцаў кляйнотаў сваіх" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Антось Уласенка) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
У гэтым зборніку кароткае прозы чытач знойдзе гуманітарную НФ, прыгодніцкую, высьмешлівую, плянэтарную фантастыку, фэнтэзі, спэкуляцыйную бэлетрыстыку, містыку і нават гістарычна-фантастычную п’есу. Книга содержит нецензурную брань.
📚 Читайте "Адбіць у чужынцаў кляйнотаў сваіх" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Адбіць у чужынцаў кляйнотаў сваіх", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Далей, далей – прэч з гэтага замарачнага сну.
Да краю мядзянае раyнiны – а той усё ж iснаваy – дабраyся на карачках, зьнявечаны й спанявераны. Тут пачыналася шэрая зямля, парослая кустоyем. Ён упаy на сьпiну i аддыхаyся. Колькi разоy цыркануy крывёй. Паветра yсё гарачэла. Вiдаць, патроху наблiжаyся да цэнтру апраметнай.
Калi апёкi на целе дзiyным чынам загаiлiся, падняyся й рушыy праз кусты. Лiсьце на iх было вострае як лёзы, i ймкнулася yчапiць яго як мага часьцей i балючэй. Ён не зважаy на парэзы, пiльнуючыся абранага кiрунку.
Ягоныя пакуты толькi пачыналiся.
Зямля пад нагамi, i без таго напечаная, раптам задымiлася й запалала. Шукаць паратунку не было дзе. Заставалася бегчы наперад – там на гарызоньце вымалёyвалiся высокiя сiлюэты чорнага колеру.
Ён ня помнiy, колькi разоy згараy зажыва на той раyнiне. Помнiy, што зьбiyся з падлiку.
Часткаю свайго аганiзуючага розуму Ўсьцюжанiн адзначаy жахлiвую няслушнасьць навакольля. Пакуль ён нема крычаy, ахоплены полымем, зьверху радасна шчабяталi нябачныя птушкi, а ля востралiстага кустоyя мiрна пасьвiлiся каровы.
Калi заyважыy быy руiны места y першы раз, то падумаy, што гэта ягоны Краснаярск i ён вяртаецца дамоy. Нават у пекле прыемна пабачыць родны кут, знайсьцi хоць бы нейкi сэнс у пачварнай фантасмагорыi.
Але неyзабаве памылка сталася вiдавочнай. Гэта быy не Краснаярск, гэта…
Усьцюжанiн завярнуyся й пайшоy назад.
Зноyку паyтаралiся жахi. Зноyку зьмянялiся y карагодзе сьпёка, халадэча й сьмерць. Да лявы, попелу й сьнегу дадалiся агромнiстыя камары, якiя аблеплiвалi яго воблакам i высмоктвалi кроy цi не дасуха.
Ён iшоy прэч ад руiнаy, ня збочваючы, але i другi раз выйшаy да iх з таго самага боку. Заставалася толькi гiстэрычна расплакацца й пабегчы наyздагад…
Калi наперадзе yзьнiк паказальнiк на Гомель, ён даyмеyся, што yжо тройчы бачыць места з усходу.
«Вiдаць, хтосьцi вельмi хоча, каб я туды патрапiy. І выбару мне не пакiнулi».
Кiм мог быць гэты «хтосьцi», заставалася няясным. Дагэтуль ён не сустрэy у апраметнай жаднае разумнае iстоты, але – iрацыянальна, падсьвядома – баяyся натрапiць на дэманаy.






