На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Двое на вуліцы» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Серьезное чтение, Современная проза, Современная зарубежная литература. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Двое на вуліцы

Автор
Дата выхода
31 января 2023
🔍 Загляните за кулисы "Двое на вуліцы" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Двое на вуліцы" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Янка Сіпакоў) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Описание книги
Кніга «Двое на вуліцы» слыннага пісьменніка, заслужанага дзеяча культуры Рэспублікі Беларусь Янкі Сіпакова – гэта падарунак сучасным аматарам яго творчасці. У новае выданне ўвайшлі аповесць «Жыві як хочацца» і апавяданні пра каханне, напісаныя напрыканцы 1980-х – пачатку 2000-х гадоў.
Вечныя тэмы, у якіх галоўнымі героямі з’яўляюцца двое – ён і яна, раскрываюцца аўтарам пранікнёна-лірычна, глыбока эмацыянальна і надзённа. Бег часу, зменлівасць чалавечых лёсаў, радасць, сум і замілаванне прыгажосцю жанчыны – адметныя рысы прозы, што цудоўна адбіліся на старонках кнігі.
📚 Читайте "Двое на вуліцы" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Двое на вуліцы", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Здавалася, што яны не такiя, як заyсёды, святочныя; што i цацкi на iх не так ззяюць i пералiваюцца; што i вата пад ёлкамi, пад нагамi y Дзядоy Марозаy i Снягурачак не такая чыстая i свежая – яна нагадвала не снег, а шэрыя хмары, што кудлацiлiся аж пад самымi вокнамi крам i кватэр; нават ёлачныя агнi здавалiся нейкiмi цьмянымi, невясёлымi i не маглi асвятлiць цемру, якая i yдзень збiралася y тых кутках, дзе звычайна ставяцца навагоднiя ёлкi.
А быy бы снег, ды яшчэ з марозiкам, – як бы yсё гэта ад яго сляпучай белiзны павесялела, заблiшчала, заззяла, як бы пачало пералiвацца.
Праyда, перад самым Новым годам ноччу крыху было падмарозiла, а yдзень зноy адпусцiла, i y горадзе, як i да гэтага, зрабiлася мокра i брудна.
У дварах яшчэ i сёння прадавалi з машын мокрыя, запырсканыя гразёю навагоднiя ёлкi. Яны, наваленыя адна на адну, паyгравалiся y кузавах i паравалi зараз, нiбы сена пасля цёплага летняга дажджу.
Алег iшоy дамоy. Ён спяшаyся пакласцi y дамоyленую схованку падарунак для Вовачкi – маленькага, усмешлiвага мядзведзiка, якога купiy раней i yсё нiяк не мог сунуць за батарэю: пасля той сустрэчы з сынам, якая яго вельмi разнервавала, ён колькi дзён не начаваy дома, а затым i напраyду папрасiyся y камандзiроyку. Жавейка зразумеy, што жыць у сваёй хаце ён зараз не зможа, i цвёрда надумаy адразу ж пасля Новага года заняцца дужа турботнаю, але патрэбнаю справаю – абменам кватэры.
Ён усунуy руку пад куртку – калматы мядзведзiк, сагрэyшыся ля грудзей, нiбыта штосьцi жывое, грэy зараз i яго самога.
Падыходзячы да свайго дома, Алег адразу ж заyважыy, што y лейтэнантавай кватэры зусiм няма святла, i падумаy: значыць, Новы год яны сустракаюць не тут, а, мусiць, запрошаны куды-небудзь да сяброy.
Ужо добра звечарэла, але на верандзе, не зважаючы на наблiжэнне свята, цемру i холад, сядзелi цёпла апранутыя жанчыны – праyда, сёння iх было тут нямнога.
І толькi адна – худая, нервовая жанчына з дробнаю цырульнаю завiyкаю, што выбiвалася з-пад зiмовай хусткi, нiбыта радавалася чамусьцi i глядзела y яго бок злацешлiва. Алег ведаy, што яна злуецца на yсiх мужчын, бо ад яе нядаyна збег муж.





