На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Хабар» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Юмористическая литература, Юмористическая проза. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Хабар

Автор
Дата выхода
11 декабря 2023
🔍 Загляните за кулисы "Хабар" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Хабар" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Андрэй Сідарэйка) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Чытача кнігі Андрэя Сідарэйкі чакаюць вясёлыя гумарэскі, іранескі, гісторыйкі, былі, адзначаныя вастрынёй, сатырычнай накіраванасцю і добразычлівымі ўсмешкамі. Парадуе і жартаўлівы каляндар, у якім аўтар распавядае пра цікавыя нетрадыцыйныя святы, у большасці невядомыя шырокай аўдыторыі. Завяршае кнігу гумарыстычная аповесць «Маладыя, альбо Вясёлыя будні сям’і Курачкіных».
Шматлікія з уключаных у зборнік твораў публікаваліся ў рэспубліканскім перыядычным друку.
Выданне стане выдатным падарункам для аматараў айчыннага гумару.
📚 Читайте "Хабар" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Хабар", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Урэшце, якое свята без прысмакаy?
Мужчына цiхенька зайшоy у кватэру, узяy вазу, змясцiy у яе букет i паставiy на стол. Каб цалкам здзiвiць самую-самую, Іван Васiльевiч нагрэy чайнiк, разлiy па кубках гарбату, парэзаy на кавалачкi торт. Толькi закончыy з падрыхтоyкай, як у дзвярах кухнi з’явiлася яна, яго каханая жонка. Зiрнула на стол, i на яе твары з’явiлася yсмешка, а потым ён пачуy доyгачаканае «дзякуй». І нават: «Вельмi прыемна». Але пасля… Нiбы хтосьцi абарваy струны яго душы. Бо наступныя словы здзiвiлi:
– А дзе падарунак?
– Дык вось букет.
– Дарагi, а ты не чуy, што кветкi гэта не падарунак, а знак увагi? Іх трэба дарыць у дапаyненне да чаго-небудзь, – закацiyшы вочы, патлумачыла жонка.
– Нiчога сабе дадатак. Каштуе быццам новая вуда, – прамармытаy сабе пад нос мужчына, а потым гучней дадаy: – Не ведаy я гэтага. Тады сама сабе падарунак выбiрай.
– Якi ты y мяне цудоyны! Зараз збяруся i пойдзем з табой у ювелiрную краму.
– Пайшлi. Што ж толькi не купiш для самай-самай…
Балюча – затое гаюча, або кароткi курс народнай медыцыны
Гумарэска
Аднойчы вясковец Мiкола знянацку захварэy.
– Вой, таблетак нiякiх няма, i аптэка не працуе. Чым жа мне цябе лячыць? – занепакоiлася жонка Марыля.
– Я неяк чытаy у газеце, што добра дапамагае народная медыцына. Ёю яшчэ нашы прадзеды карысталiся, – зазначыy хворы.
– Што, напрыклад? – пацiкавiлася кабета.
– Пярцоyка цi алкагольны кактэйль, – адказаy той.
Праз хвiлiну жанчына yжо трымала чарку пярцоyкi. Мiколу адразу такая yвага спадабалася, бо дагэтуль на гарэлку дома было табу. А тут жонка сама y ложак прынесла.
На жаль, хвароба y мужчыны хутка прайшла, i курс народнай медыцыны скончыyся. Таму ён пайшоy на хiтрыкi: ранiцай выйшаy на двор лёгка апрануты, а вярнуyшыся, нiбыта закашляy i зноy злёг у ложак. Жонка павойкала ды yзялася лячыць мужа правераным спосабам.
Мiколу хацелася так пахварэць даyжэй, але, каб Марыля не западозрыла яго сiмуляцыю, быy вымушаны хутка падняцца на ногi. Праз тыдзень гiсторыя паyтарылася. І зноy былi алкагольныя кактэйлi, пярцоyка, нацiранне спiны спiртам.
– Якая добрая народная медыцына, – хвалiy Мiкола сваё лекаванне, – хутка выздараyлiваю. Не тое што таблеткi. Хiмiя адна!
Праз тыдзень мужчына прастыy яшчэ раз.
– Можа, пярцовачкi? – запытаyся ён у жонкi.






