На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Хабар» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Юмористическая литература, Юмористическая проза. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Хабар

Автор
Дата выхода
11 декабря 2023
🔍 Загляните за кулисы "Хабар" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Хабар" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Андрэй Сідарэйка) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Чытача кнігі Андрэя Сідарэйкі чакаюць вясёлыя гумарэскі, іранескі, гісторыйкі, былі, адзначаныя вастрынёй, сатырычнай накіраванасцю і добразычлівымі ўсмешкамі. Парадуе і жартаўлівы каляндар, у якім аўтар распавядае пра цікавыя нетрадыцыйныя святы, у большасці невядомыя шырокай аўдыторыі. Завяршае кнігу гумарыстычная аповесць «Маладыя, альбо Вясёлыя будні сям’і Курачкіных».
Шматлікія з уключаных у зборнік твораў публікаваліся ў рэспубліканскім перыядычным друку.
Выданне стане выдатным падарункам для аматараў айчыннага гумару.
📚 Читайте "Хабар" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Хабар", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Для гэтага y магазiнах i ахоyнiкаy трымаюць, i камеры вiдэаназiрання ставяць, але… марна: нiчога не дапамагае.
Дык вось. Супрацоyнiкi адной з крам заyважылi, што y iх гандлёвай зале, апроч iншага, прападаюць… цэннiкi.
Вiны прадаyцоy у тым не было: тавары не пераацэньвалiся, на iншы прылавак не пераносiлiся, аднак такiя выпадкi паyтаралiся зноy i зноy, што стварала пэyныя нязручнасцi: пакупнiкi нервавалiся i не бралi тавар, бо не бачылi цэн, гандляры трацiлi выручку i цярпенне.
З гэтым трэба было нешта рабiць.
Пакуль не адбiлi, ахоyнiкi i гандляры прыступiлi да выканання задачы: яшчэ больш пiльна пачалi сачыць за yсiмi, хто прыходзiць у краму. І y хуткiм часе заyважылi, што цэннiкi знiкаюць з лёгкай рукi аднаго… дзядулi. Прычым забiрае ён не yсе запар, а толькi на тыя тавары, што купляе сам.
– Навошта? – спыталi y гэтага «мерчандайзера».
– Дык жонцы для справаздачы бяру, – вiнавата прамовiy дзядуля.
– Але ж для гэтага на касе вам чэк выдаюць. Там усё пазначана, – заyважылi гандляры.
– Чэка мала… Вось цэннiк – iншая рэч! Мая жонка толькi iм i верыць!
Размова з дзядулем была доyгай i досыць сур’ёзнай. Ён паабяцаy, што цэннiкi браць болей не будзе. А вось стрымае сваё слова цi пойдзе па iх у iншую краму, яшчэ невядома.
Для самай-самай
Гумарэска
8 сакавiка Іван Васiльевiч прачнуyся рана, каб паспець збегаць у блiжэйшы кветкавы магазiн па букет для любiмай жонкi.
Паколькi ён лiчыy сябе мужчынам практычным, то звычайна выбiраy у падарунак для сваёй самай-самай выключна карысныя рэчы: наварочаны прас, патэльню, пасудамыечную машыну, нешта з мэблi. Але кожны раз так i не мог дагадзiць, бо замест доyгачаканага «дзякуй» чуy адно i тое ж: «А дзе кветкi?»
І сёлета ён вырашыy нарэшце выправiць сваю памылку. «Вось мая красачка здзiвiцца, калi прачнецца i yбачыць у вазе букет», – думаy Іван Васiльевiч падчас шпацыру па горадзе.
– Якiя кветкi вы хацелi б набыць? – запыталася y яго сiмпатычная дзяyчына y краме.
– Мне б ружы, – адказаy мужчына, бо вырашыy не эканомiць i пачуць ад жонкi не проста «дзякуй», а yбачыць на яе твары здзiyленне ды задавальнне.
Разлiчыyшыся за букет, Іван Васiльевiч з прыyзнятым настроем пашыбаваy назад. Па дарозе зазiрнуy у блiжэйшы гастраном i набыy торт.






