На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Хабар» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Юмористическая литература, Юмористическая проза. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Хабар

Автор
Дата выхода
11 декабря 2023
🔍 Загляните за кулисы "Хабар" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Хабар" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Андрэй Сідарэйка) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Чытача кнігі Андрэя Сідарэйкі чакаюць вясёлыя гумарэскі, іранескі, гісторыйкі, былі, адзначаныя вастрынёй, сатырычнай накіраванасцю і добразычлівымі ўсмешкамі. Парадуе і жартаўлівы каляндар, у якім аўтар распавядае пра цікавыя нетрадыцыйныя святы, у большасці невядомыя шырокай аўдыторыі. Завяршае кнігу гумарыстычная аповесць «Маладыя, альбо Вясёлыя будні сям’і Курачкіных».
Шматлікія з уключаных у зборнік твораў публікаваліся ў рэспубліканскім перыядычным друку.
Выданне стане выдатным падарункам для аматараў айчыннага гумару.
📚 Читайте "Хабар" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Хабар", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
– Такiм прыборам вы, пэyна, у iнтэрнаце вымяраеце пельменi y каструлi. А вось калi станеце спецыялiстам, запомнiце: сiла току вымяраецца амперметрам.
Ягору давялося згадзiцца. Экзамен тады ён здаy. А наказ памяркоyнага выкладчыка не забыy нават пасля сканчэння вучэбнай установы.
Псеуданiм
Гiсторыйка
У кабiнеце зазванiy тэлефон. Малады журналiст Сяргей Іваноy узяy слухаyку.
– Дзень добры! – як мага спагадлiва прамовiy ён.
На тым канцы проваду пачуyся мужчынскi голас. Яго yладальнiк быy настроены рашуча.
– Мне Ягора Дубцова трэба, – прабасiy незнаёмец.
Такога карэспандэнта y выданнi не iснавала. Гэта быy псеyданiм Іванова. Зразумеyшы, што пахне смаленым, журналiст вырашыy схiтрыць:
– Дубцова пакуль няма. Ён на заданнi.
– Пашанцавала, – пачулася на тым канцы. – А то напiсаy, што быццам я, Іван Сiдараy, перавёз 20 лiпеня yсяго дзве тоны збожжа. Хлусня. За мной усе пятнаццаць!
– Так, так, – адказаy Іваноy. – Мы абавязкова Дубцову перададзiм. І вашы працоyныя паказчыкi y наступным нумары yдакладнiм.
– Вялiкi вам дзякуй, – адразу ж памякчэy голас. – З кiм маю гонар размаyляць?
– Сяргей Іваноy.
– Вось вы добра пiшаце, – пачулася з прыхiльнасцю. – Дубцову трэба y вас павучыцца. Усяго вам найлепшага.
Не паспеy карэспандэнт пакласцi трубку, як тэлефон пачаy тарабанiць зноy.
– Слухаем вас, – добразычлiва павiтаyся журналiст.
– Іваноy на месцы? – запытаyся грубы мужчынскi голас.
Карэспандэнт i y гэты раз вырашыy пайсцi на хiтрыкi.
– Ён у тэрмiновай камандзiроyцы.
– Шкада, – прагучала на тым канцы проваду. – Ведаеце, ён быy у нашай гаспадарцы, пiсаy матэрыял i пераблытаy прасаванае сена з падпрасаваным. Як так?
– Прабачце, калi ласка. Мы yдакладнiм гэты момант у наступным нумары. А Іванову зробiм заyвагу.
– Дзякуй. Як вас зваць?
– Ягор Дубцоy.
– Чыталi, добра пiшаце. Вось Іванову трэба y вас павучыцца. Усяго добрага. Плёну!
Малады карэспандэнт паклаy трубку i выдыхнуy. Ён быy вельмi yдзячны таварышам па пяры, якiя параiлi яму yзяць псеyданiм.
Грунтоуны доказ
Быль
Самаабслугоyванне для нас, пакупнiкоy, – гэта, згадзiцеся, зручна: у краму зайшоy, каляску yзяy ды кацi сабе yздоyж палiц – выбiрай, што трэба. Потым застанецца хiба аплацiць.
Самаабслугоyванне, як здавалася, зручна i для гандлю: не трэба нешта падаваць, узважваць, расказваць. Толькi грошы бяры ды сачы, каб нiхто нiчога не скраy.






