Вяртанне з апраметнай

Бусел шматзначна паглядзеy на Петэрса, вiдавочна, чакаючы тлумачэнняy, але Зондакс маyчаy.

– Спадзяюся, ён патлумачыy прапажу? – не мог не дапытвацца Бусел.

– Я наyмысна сёння не засяроджваy на гэтым увагу, але ясна адно: фотаздымак знiк яшчэ да таго, як ты трапiy у лапы Фiлiна. Факт прапажы здымка насцярожыy лейтэнанта, пэyна, ён лiчыць гэта недарэчнасцю, толькi y мяне склалася yражанне, што Сушынскi штосьцi замоyчвае, недагаворвае i… – Зондакс прымоyк, скоса зiрнуy на Бусла.

– Хочаш сказаць, каб лейтэнант ведаy праyду, мог бы расказаць нешта больш важнае, тое, што цяпер яму здаецца дробяззю.

Так? – хуценька yдакладнiy думку сябра Бусел.

– Так, Андрэй. Хочаш не хочаш, а нам трэба шукаць чалавека, якi быy бы y аддзеле нашымi вушамi i вачыма… Але пра гэта пазней. У мяне яшчэ будзе сустрэча з Сушынскiм, i трэба прыглядзецца да хлопца.

– Хто займаецца раскрыццём забойства?

– Маёр Астроyскi.

Бусел задаволена yсмiхнуyся.

– Вось бачыш, Фама няверуючы, – упiкнуy сябра Зондакс, – я быy правы: тваёй справай займаюцца лепшыя сышчыкi.

Мо трэба звязацца з маёрам?

– Нi y якiм разе, – рашуча запярэчыy Бусел. – У Астроyскага таксама ёсць начальнiкi, а тое, што я застаyся жывы, ён не можа трымаць у тайне, не мае права… Так што лепш яго не падстаyляць, няхай вядзе сваё расследаванне, а мы сваё. Прыйдзе час, нашы шляхi перакрыжуюцца.

– Гаворыш так, быццам робiш маёру паслугу, – не пагадзiyся Зондакс, – быццам не разумееш, колькi версiй адпрацуе Астроyскi, перш чым зразумее, што ты жывы.

– Я разумею, – iранiчна yсмiхнуyся Бусел, – i падумаy наконт гэтага. Мы будзем дапамагаць яму паэтапна.

– Гэта як? – здзiyлена перапытаy Зондакс.

– Ты будзеш па тэлефоне iнфармаваць маёра. Перадасi iнфармацыю, потым праз пэyны час яшчэ, потым яшчэ…

– Мы заблытаем Астроyскага, – нязгодна матлянуy галавой Зондакс. – Ён кiне yсе сiлы на наш вышук. Гэта – першае, а другое: я асабiста тэлефанаваць не магу, маю намер сустрэцца з маёрам.

– Ну i што?

– А мой акцэнт?..

Бусел задумаyся.

Iдэя накiроyваць вышукi Астроyскага i гэтым дапамагаць следству yжо не выглядала такой вабнай. Зондакс меy рацыю: маёр пачне шукаць чалавека, якi мае звесткi пра забойства, i, у рэшце рэшт, можа атрымацца замкнёнае кола – ён будзе ганяцца за iмi.

– I yсё ж на кантакт з Астроyскiм трэба iсцi, – задумлiва зазначыy Бусел; ён апусцiy бакавое шкло i з сумам дадаy: – Сам да сябе еду y госцi…

– Можа, дачакаемся ночы? – няyпэyнена прапанаваy Зондакс.