Танцавальны марафон

– Маёй бабе толькi y мiлiцыi працаваць, – дабрадушна ашчэрыyся Сiyцоy, – усё пра yсiх ведае, як тая балгарская Ванга…

– Не плявузгай лiшняга, – лоyка рассоyваючы талеркi, буркнула гаспадыня. – Чалавек, перш чым да нас, каля Веркi Няфёдавай спыняyся, дапытваyся. А пакуль вы y панадворку гаварылi, Насатая патэлефанавала: Вы ж прыехалi на мiлiцэйскiх «Жыгулях», хоць за плотам машыны i не вiдаць.

– Раскудахталася! – сядаючы за стол i звысака аглядаючы стравы, паблажлiва гундосiy Сiyцоy. Нечакана ён узняy на жонку здзiyленыя вочы: – Госць у хаце i без бутэлькi!

– Дык чалавеку няможна, ён жа за рулём! – трошкi знiякавела гаспадыня i yставiлася на лейтэнанта, чакаючы, якое ён прыме рашэнне.

– А табе Верка насатая пра шафёра нiчога не напела? – цвёрда i катэгарычна зманiy Сiyцоy.

– Пра шафёра размовы не было, – перавяла позiрк на мужа гаспадыня.

– Тады нясi i не сумнявайся, – гаспадар ухапiy зубамi патухлую люльку. – Нясi пяршак, неча госця разгаворамi кармiць, а то даведаецца Папруга, як сталiчнага госця сустракала, задасць такую прачыхвостку, што свету белага не yбачыш.

– А ты выкiнь свой смурод з роту, – злуючыся цi то на мужыка, цi то на суседку, якая нiчога не сказала пра шафёра, узвысiла голас гаспадыня. – Усю хату праваняy, ды што хату, Бягомль i той прасмярдзеy тваiм тытунём клятым.

Канечне, нiякага шафёра не было, Хмара рулiy сам, але на хлусню Сiyцова наyмысна змаyчаy, разумеy, што чарка гарэлкi – неблагая яму памочнiца.

– Мая yзяла…

Калi на стале з’явiлася бутэлька, Сiyцоy таропка яе раскаркаваy i, напаyняючы чаркi, прыжмурыyся.

– Цяперака можна i пагаварыць.

З-за шчыльнай выцвiлай занавескi, якая прыкрывала грузную печ i дзялiла кухню напалам, павольна выйшаy руды кот з жоyта-зялёнымi вачыма. Ён, па чарзе падымаючы заднiя лапы, лянотна пацягнуyся, пазяхнуy i сеy на пушысты доyгi хвост з белай адмецiнай на самым кончыку.

– Во, i рыжы тут як тут, – засмяяyся Сiyцоy i зняy накрыyку з патэльнi. Для ката гэта быy сiгнал, млявасцi як i не было. Ён скокнуy на доyгую лаyку ля акна i, патрабавальна мяyкаючы, зашпацыраваy, закруцiyся. Час ад часу кот выпускаy вострыя кiпцюры i драпаy iмi па лаyцы, вочы блiшчэлi, чырвоны язычок штохвiлiнна аблiзваy блiскучы чорны нос.