На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Беш болали йигитча» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Приключения, Книги о приключениях. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Беш болали йигитча

Автор
Дата выхода
03 ноября 2023
📚 Читайте "Беш болали йигитча" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Беш болали йигитча", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
– Endi, hurmatli askarlar, – murojaat qildi maktab qo�shinlarining qo�mondoni, – eng so�nggi tepalik – kartoshka qaynab turgan dosh qozonni qurshab olish uchun olg�a! Bir-ikki-uch…
– Birlikdadir kuch!
– Qozon tomon uch!
– Kartoshkalar puch!
– Kim u gapirayotgan? – tartibga chaqiradi maktab qo�shinlarining qo�mondoni.
– O�zingiz gapirdingiz, – javob qaytaradi Mahmudxon.
OTAMIZDAN XAT KELDI
Rostini aytsam, otam ketgandan buyon xuddi yetim bolalardek mung�ayib qolganmiz.
Opam bo�lsa hamon daladan beri kelmaydi. Sulton aytganidek u traktorni o�ziga o�g�il qilib olgan, o�shani silab-siypaydi, onda-sonda kelsa ham, esnab-esnab o�tirish yoki jindek mizg�ib olish uchun keladi. O�zim bo�lsam goh dalaga, goh maktabga, goh uy ishlariga yuguraverib naq abjag�im chiqib ketgan. Ko�pincha o�tirib olib yig�lab-yig�lab olaman yoki kuchim yetadigan ukalarimdan bitta-yarimtasini savalab, sal hovrimdan tushganday bo�laman, urishga uraman-u, lekin ularga qo�shilib o�zim ham yig�lashga tushaman…
Bir kuni kechqurun hovlida Zulayho bilan g�ijillashib turgan edik eshikning ikkov tavaqasi sharaqlab ochilib ketdi-yu, hovliqqancha Sulton kirib keldi.
– Aka, akajon! – dedi entikib.
– Nima deysan?
– Suyunchi, suyunchi ber.
– Nima gap axir?
– Yo�q, avval suyunchi cho�zasan!
Suyunchi bersam bera qolay, xushxabarni tezroq eshita qolay deb ukamga omborxonaga kirib, bir hovuch o�rik olib chiqib berdim.
– Otamdan xat keldi! – qichqirib yubordi Sulton.
– Xat?! – Zulayho ham qichqirib yuborgandek bo�ldi.
Ichkari uyda o�ti uchib qolgan tanchada oyoqlarini qo�lga tiqib boshqa ukalarim ham o�tirishgan edi. «Otam, otam kepti!» deya qiyqirishib yalang oyoq yugurib chiqishdi. Men ham xuddi otamning o�zi kirib kelgandek o�zimda yo�q sevinib ketdim.






