На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Беш болали йигитча» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Приключения, Книги о приключениях. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Беш болали йигитча

Автор
Дата выхода
03 ноября 2023
📚 Читайте "Беш болали йигитча" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Беш болали йигитча", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Ayollar ulu tortib yig�lab yuborishdi, ukalarim ham bo�zlab yig�lashga tushishdi…
Nihoyat mehmonlar tarqab, qop-qorongi hovlida o�zimiz qoldik. Men mollarga xashak olgani og�ilxonaga kirib ketdim. Opam hozirgina erkak mehmonlar o�tirgan katta yorug� uyga hammamizga bitta qilib joy solibdi. Ilgari uchta uyda, uchga bo�linib yotardik Usmon ikkimiz oshxonada, Omon bilan otam mana shu katta uyda, opam ukalarimni yoniga olib kichkina uyda uxlashardi. Bugun otam bilan so�nggi kecha birga bo�layotganimiz uchun opam joyni ataylab birga solibdi.
Men halidan buyon razm solmagan ekanman, opam negadir saylga ketayotgandek yasanib olgan ekan, sandiqdagi hamisha behining hidi anqib turadigan atlas ko�ylagi, qora baxmal to�nini kiyib olibdi, peshanasida ko�k shohi durra, sochini ham yuvib, silliq qilib tarab olibdi.
– Ishqilib xatni kanda qilmasangiz bo�lgani, – deyapti opam.
– Bo�lmasachi, sen ham tez-tez xat bitib turgin, – javob qilpti otam, – boqqolning pulini berdingmi?
– Berdim.
– Yaxshi qilibsan… Bundan keyin undan qarzga hech narsa olmanglar.
– Xudo betini teskari qilsin! – qarg�andi opam, – yana omborga qorovul bo�lib olibdi-ya!
– Kattalar bilan bordi-keldisi bor deyishadi, tushuntirdi otam.
– Voy esim qursin, – shunday deb opam cho�ntagini kavlashtirib tumor chiqarib, otamga uzatdi. – Ko�kragingizga taqib oling!
Otam avvaliga shunaqa irim-sirimlaringni qo�ysangchi, deb ko�nmagandi, opam bu yerga hamma bolalaringizning nomini yozdirganman degan edi, otam tumorni olib shosha-pisha bo�yniga osib oldi.
Men shu paytda negadir juda, juda ham xursand edim. Hozirgina uyimiz to�la aziz mehmonlar, qadrdon kishilarimiz bo�lgani uchunmi, butun oilamiz bilan hammamiz jamuljam o�tirganimiz uchunmi yoki o�zim ham bilmagan boshqa biror sababdanmi, har qalay men behad xursand, ta’riflab bo�lmaydigan darajada shod edim. Shu xilda xursandligimcha uxlab qolibman.






