На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Беш болали йигитча» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Приключения, Книги о приключениях. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Беш болали йигитча

Автор
Дата выхода
03 ноября 2023
📚 Читайте "Беш болали йигитча" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Беш болали йигитча", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Mashina yurib ketgach, anchagacha ortidan tikilib turdi. Xuddi shu paytda negadir chaqaloq ham jim bo�lib qoldi.
– Bari bir to�g�ri haydashni uddalay olmayapti, – dedi opam xuddi uh tortgandek qilib. Men opajonimga tikilib qoldim, juda uzoq tikildim. Shu turishida u ayol kishiga hecham o�xshamaydi, oyog�ida juda, juda ham og�ir kerza etik erkaklarning paxtali shimi, egnida serpaxta fufayka, boshida quloqchin, yuzlari kir, qo�llari moy… Eh-eh, tezroq katta bo�la qolsaydim, trakorni o�zim boshqarib, opamni hecham ishlatmagan bo�lardim.
Opam marzaga, qalin tuproq ustiga o�tirib, huzur qilib esnadi-da, Omonni tizzasiga oldi. Cho�ntagidan suvi qochib, uqalanib ketay-uqalanib ketay deb turgan zog�ora non olib, unga uzatdi. Keyin, «bugun vaqtliroq kelibsanmi, o�g�lim», deb menga yuzlandi.
– O�zim… – dedim-u, u yog�ini aytolmay chaynalib qoldim.
– Sholini tuydingmi?
– Tuydim.
– Qatiq uvitdingmi?
– Uvitib qo�ydim.
– Makkani nima qilding?
– Tomga yoyib, yarmini uqaladim.
– Ajoyib o�g�lim bor-da, kel, peshanangdan bir o�pib qo�yay, barakalla! Yaxshiyamki, esim yo�qligida seni tug�ib olgan ekanman…
Shu paytda negadir juda, juda ham g�alati bo�lib ketdim. Tomog�imga iliq bir narsa tiqilgandek butun vujudim bo�shashib ketgandek bo�ldi, yig�lab yubordim.
– Ie, tentak, nega yig�laysan?.
– Ona!
– Nima gap o�zi?
– Xafa bo�lmaysizmi?
– Nega xafa bo�lar ekanman!
– Yig�lamayman, deb so�z bering!
– Avval ayt-chi!
– Yo�q, avval so�z bering.
– Ha, aka so�z berdim.
– Otamni… – dedim-u, yana yig�lab yubordim, – urushga olib ketar ekan.
Yo�q, opam xafa bo�lmadi, bir qalqidi-yu, jim bo�lib qoldi, chaqiruv qog�ozini hijjalay-hijjalay o�qib chiqdida, bir so�z demay menga qaytarib berdi. So�ngra shu paytda huzur qilib non chaynayotgan Omonning kir boshiga yuzim bosib, o�y surib ketdi.
Otamning oldiga, qirga jo�naydigan bo�ldim, hali erta, kech kirguncha bemalol borib kelsam bo�ladi. Ochig�i, otam ishlayotgan joy bu yerdan uncha uzoq ham emas. Uchta qishloqning odami uchta qishloqqa suv beradigan anhorni kovlashyapti. Anhor suvi yozda loyqa, bo�tana bo�lib qoladi.






