Қайлардасан, болалигим

Nega desangiz, u Omonboyning chinakam do�sti ekan. Qirq yilga o�rtoq bo�lamiz deb, jimjiloqlarini birlashtirib olishgan ekan. Birga o�qishar ekan, bir partada o�tirishar ekan, narigi mahallaning bolalari bilan koptok o�ynashganda bittasi hujumda, bittasi himoyada turib, o�ntadan to�p urishar ekan. Shuning uchun ham jonajon o�rtog�ining joni qiynalayotganini ko�rib, hammadan ko�ra ko�proq ana shu Davronboy achinibdi, yig�lab yuboray-yig�lab yuboray debdi.

Mahallada Turg�un aka degan televizor ustasi bor ekan.

SARGUZASHTNING TO�RTINCHI BOBI

Odamlar ikkiga bo�linishibdi. Katta yoshdagilar ichkariga, katta televizor yoniga o�tishibdi. Yosh bolalar Omonboyning yoniga o�tirishibdi. Turg�un amaki katta televizorni ishlatib:

– Xo�sh, Omonboy o�g�lim, sening miyangdagi televizorcha ham ishlab ketdimi? – deb so�rabdi.

– Ha, ishlab ketdi, – debdi Omonboy.

– Nimani ko�ryapsan, o�g�lim? – so�rabdi ichkaridagi amaki.

– Miyamda bitta odam ashula aytyapti, – debdi Omonboy.

Amaki televizor kanalini o�zgartirib:

– Endi-chi? – deb so�rabdi.

– Birov traktor haydayotganga o�xshaydi, – javob qaytaribdi Omonboy.

– To�g�ri, – debdi amaki, – bizning televizorda ham shuni ko�rsatyapti.

– Endi-chi?

– Bitta bola eshak aravada xashak olib kelyapti.

Televizor kanali yana o�zgaribdi.

– Endi-chi? – deb so�rabdi amaki.

– Haligi ashula aytgan odam yana ko�rindi.

– Endi-chi?

– Traktorchi amaki sekin pastga tushyapti…

Mana shunaqangi savollar-u javoblar bo�laveribdi, bo�laveribdi. Ichkaridagi katta televizor nimani ko�rsatsa, Omonboyning peshonasida bir ko�rinib, bir ko�rinmay qolayotgan sehrli televizorcha ham xuddi o�sha tomoshani ko�rsataveribdi, ko�rsataveribdi. Ichkaridagi katta odamlar hayron qolib, goh tashqariga, Omonboyning oldiga yugurib chiqisharmish, goh yana e tavba, deya ichkariga chopib kirisharmish.

– Bas qilinglar, o�rtog�im qiynalib ketdi, – deb baqiribdi Davronboy, – bas qilmasalaring, chelakda suv olib kelib, ustilaringga sochaman, – deb qo�rqitib ham qo�yibdi.