Қайлардасан, болалигим

Amaki: «Poyloqchilikda turib juda yaxshi ish qilibsizlar, lekin bunaqangi paytda uxlamaslik kerak edi, mashina o�zi yurib kelgani yo�q, uni novcha amakilaring haydab kelgan, o�zi hozir dong qotib uxlab yotibdi», – degan gaplarni aytdi.

Ko�z ochib yumguncha hamma narsadan qo�rqib, hadiksirab turgan Davronboy bilan Omonboyning atroflarini novcha, pakana, oriq, semiz odamlar qurshab olishdi. Quvur ichida to�rt yuz chaqirim yo�l bosib kelganlarini eshitib, bir xillari qo�rqib ketishdi, bolalarga achinishdi, bir xillari esa yosh soqchilarning burnilarini qisib, peshonasini silab qo�yishdi…

Xullas, unday bo�lgandayam, bunday bo�lgandayam yer bag�rini yorib, quvur ko�mib, uzoq ellarga gaz olib borayotgan bu amakilarning biri Omonboy bilan Davronboyga juda-juda o�xshab ketadigan o�g�lini, biri ukasini, yana bittasi jiyanini sog�inishib yurishgan edi-da, ehtimol shuning uchundir, aka-ukalarni galma-galdan ko�tarishib, yuz-u ko�zlaridan o�pishib, xuddi kosmosni zabt etib qaytgan qahramonlarni kutgandek e’zozlab kutib olishdi.

Bu orada kimdir dong qotib uxlab yotgan novcha amakini ham uyg�otib chiqdi. Novcha amaki uyqusirab, katta mushti bilan ko�zlarini ishqalab, odamlarning orasini yorib o�tdi. Omonboy bilan Davronboyning birini o�ng qo�liga, boshqasini chap qo�liga ko�tarib:

– Obbo, azamatlar-ey, obbo, pahlavon soqchilarim-ey! – deb ularni erkalata boshladi.

Shundan keyin o�zi nonushta vaqti bo�lib qolgani yoki soqchilar sharafiga ziyofat berib yubormoqchi bo�lishdimi, ishqilib, sahro-yu biyobonning qoq o�rtasidagi ko�rimsizgina bir oshxonada hech ta’riflab bo�lmaydigan darajada quyuq ziyofat bo�lib o�tdi: qaynatib pishirilgan tuxumlar, qovurilgan kolbasalar, ustiga shakar sepilgan yog�li kulchalar, bo�g�irsog�-u dimlab pishirilgan makaronlar… Eh, shunday zo�r bo�ldiki, shunday zo�r bo�ldiki, asti qo�yaverasiz.

Nonushta davomida Omonboy bilan Davronboyga shu yerda biz bilan butunlay qolinglar, birgalashib ishlab yuraveramiz, degan mazmunda ham gap qilib ko�rishdi.

– Birinchidan, agar biz bu yerda qolsak, oyimiz xafa bo�ladi, ikkinchidan, tovuqlarning tuxumi kattasi kichigiga almashib ketadi, uchinchidan, Mahmud olako�z shaftolimizni bitta qo�ymay tagiga to�kib ketadi, – deb javob qaytarishdi.

– Bizga bir chelak gaz bersangiz bo�ldi, – dedi uzil-kesil qilib Davronboy.