Қайлардасан, болалигим

Shuning uchun ham ulkan mashina va uning ustidagi mashinadan ham ulkan quvurlarga begona bolalarni yaqin yo�latmaslik choralarini ko�ra boshlashdi. Aka-ukada qurol-yarog�lar juda mo�l edi: plastmassadan yasalgan ikki xanjar, og�iga olmaning danagini solib otsa, har qanday yovni qirib tashlay oladigan ikkita miltiq va yana o�sha plastmassadan yasalgan bo�lsa ham, chinakam tanklardan hech qolishmaydigan «T-34» markali ikkita tanklari bor edi. Dadalarining uvadasi chiqib ketgan eski to�nini mashinaning soyasi tushib turgan tomonga to�shab qurol-yarog�larni shay qilib, poyloqchilik qilishga kirishishdi.

– Mahmud olako�z kelib mashinaga tegsa, o�ldiraman, – deb qo�ydi Davronboy.

– Men-chi, aka, miltig�im bilan otib tashlayman, xo�pmi? – dedi Omonboy ham dadillanib. – Aka, shu mashina meniki-a?

– Yo�q, ikkovimizniki.

– Hecham-da, yuk mashinalar meniki edi-ku?

– Endi ikkovimizniki bo�ldi.

– Bekor aytibsan! – Achchig�i chiqib ketdi Omonboyning.

– Boshingga bir tushiraymi, – dik etib o�rnidan turdi Davronboy.

– Betingni timdalab olaman! – barmoqlarini burgut panjasidek yozib, akasining ustiga bostirib kela boshladi Omonboy.

UCHINCHI BOB

BU BOBNING MAZMUNINI O�QIGANDAN KEYIN BILIB OLASIZ

Oyilari ishdan qaytganda Davronboy bilan Omonboylar ko�chada poyloqchilikda turishgandi.

– Voy, o�lmasam! – dedi oyilari boshidagi salkam bir qop o�tni yerga qo�ya turib, – bog�chaga bormadinglarmi?

– Endi hecham bog�chaga bormaymiz, – shoshilib dedi Davronboy, – biz endi poyloqchilik qilamiz.

– Oyi, men akam bilan urishmadim, – deb axborot berib yubordi Omonboy.

Bir tomonda daladan horib-charchab qaytgan oyilari, bir tomonda poyloqchilik qilamiz, deb oftobning damida terga pishib ketgan va puxtagina qurollanib olgan yosh soqchilar – Davronboy bilan Omonboylar tikkama-tikka turib, rosa savol-javob qilishdi. Oyilari nima bo�lganda ham bog�chadan qolmaslik kerak edi, aftilaringga qarab bo�lmaydigan bo�lib ketibdi, o�sha yerda ozodagina yurgan bo�lardilaring, degan gaplarni aytdi.