Миғраж

Миғраж

Мəшһүр Жүсіп Көпейұлы

МƏШҺҮР ЖҮСІП КӨПЕЙҰЛЫ

РњР?Т’Р РђР–

РњР?Т’Р РђР–

(екінші нұсқа)

МƏШҺҮР ЖҮСІП КӨПЕЙҰЛЫ

(1858–1931)

Бисмилла – Хақтың аты, сөздің басы,

Кəріптің, естісе ағар, көздің жасы.

Миғражынан хазіретінің өлең қылып,

Сөйлеген Мəшһүр Жүсіп хикаясы.

Құдайым жарылқай ма, көптен, аздан?!

Ойым бар, келсе күшім, қағба қажыдан.

Қанша сөз, бəрін жазып, тауыса алман,

Азырақ сөз сөйлейін Миғраждан…

Расулат, набуат – қырық та келді.

Өтіпті бұл ортада бір жыл енді.

Айтарға сырын бір күн жан таба алмай,

Күндерде бір күн тұрып бүгілді енді.

Басына, кейін қалған, қайта бардым,

Келгенде осы жерге демімді алдым.

Қаламды қолыма алып: «Жазайын!» – деп,

Кеңестің екпінімен кетіп қалдым.

Өш болып, Əбужаһил оқпен атты,

Кəпірлер ренжітеді Мұхаммедті.

«Сырымды кімге айтамын іштегі?» – деп,

Қасына Қатым диуар келіп жатты.

«Айтамын мен мұңымды кімге енді?

Таппадым халал кісі, халал дінді!».

Таянып уақыты Құптан болған шақта,

Періште ол Жебірейіл жетіп келді:

– Р?Р°, Мұхаммед, Құдайың айтты сəлем,

Жіберді пырақпенен шола саған.

Өзіменен: «Мұңдасып, сырлассын»! – деп,

– Сол достым: «Болсын – дейді, – қонақ маған!».

– Кеудем жарып, жүрегім суырып алды,

Бір алтын легенге соны салды.

Легеннің іші толған ғылым, хикмет,

Тазалап, өз орнына қайта салды.