Катта хонадон 1

– Э, ҳамма ваҳима ўзингдан чиққанакан-да, ўргилай сендан! – у яна Ҳилолага ўгирилди. – Йиғингни қўй, очилиб-сочилиб, тўйингни ўтказайлик, сингилжон!

– Тўй тўхтатилсин, – деди Ҳилола қатъий оҳангда. – Мен уйдан қочиб кетаман.

– Жинни бўлибсан! Пўсти-гўштингга жин кириб олибди! – шу томон секин юриб келаётган укасини кўриб, Ҳабиба унга мурожаат қилди.

– Ҳа, нимайди? – Фазлиддин таққа тўхтаб, унга қаради. – Бирор ишингиз борми?

– Р?лтимос, амакимни секин Р±Сѓ С‘Т›Т›Р° чақириб бер.

Фазлиддин кулимсиради.

– Шу топда нима шошилинч гап чиқди, опа?

– Мана буни биир ўқиб қўйсинлар, – Ҳабиба синглиси сари бош ирғади.

– Р?Рµ, ҳозирданми? РђС…РёСЂ кечқурун, куёв тўйхонага олиб кетгани келганда РЅРёРєРѕТі ўқитилади-РєСѓ?

– Тўй бўлмайди, тўхтатинглар, деёпти бунинг.

– Эсини ебдими бу? – Фазлиддин хонага кириб, синглисининг ёнига борди-да, эгилиб, унинг кўзларига қаради: – Атии, сизга нима бўлди, сингилжон? Нимага кўзларизда ёш? Қувонч ёшлари эмасми мабодо?

– Э, боринг-э, – Ҳилола бошини бошқа томон бурди.

– Нимага мени синглимни хафа қилдингизлар! – Фазлиддин атрофини қуршаган аёлларга ярим таҳдид ила қаради. – Бу сизларга нима ёмонлик қилди?

– Топган куёвингиз хафа қилди, ака! – ўзини босолмай, аламангиз деди Ҳусния.