Ҳаёт қайиғи (1 китоб)

Шу он бой кириб, “Сен нега менинг тўшагимда ётибсан!” деб қамчилай бошлабди. У қамчи урган сайин хизматкор кулармиш. “Нега куляпсан?” деб ажабланибди бой. “Хожам, мен бир неча нафас шу тўшак устида ётганим учун шунча саваландим. Сиз кўп йиллардан бери ётиб, ҳузурланасизу бунда, Қиёматда қанча қамчи ер экансиз?” – деган экан хизматкор.

Бугун “люкс” талаб қилаётган одам эртами-индинми мансаб отидан тушади.

Бу жаҳон ҳеч кимга қолмас, биродар,

Дилингни Тангрига топширсанг етар.

Таянч деб билмагил бу дунё молин,

Кўпларни ўстириб, берди заволин.

Жон берар экансан, фарқи йўқ сира

Тахтда ўласанми ё тупроқ узра.

    (Шайх Саъдийдан)

Бой ҳам кутилмаганда камбағалга айланиши мумкин. Ана шу ҳолларида хасталансалар нима қиларкинлар у бечоралар?

Хожа Аҳмад Яссавийда: “Шайтон ғолиб, жон чиқарда шошдим мано” деган ҳикматли сатрлар бор.

…Бошимни кўтариб вақтинчалик ҳамхоналаримнинг ададини чамаладим: ўн икки киши, ҳаммаси яқинда хирург қўлидан омон чиққан беморлар.

Сал наридаги бемор ҳушига келди:

– Дўхтир, операция бўлдимми? – деди заиф товушда.

– Бўлдингиз, гапирмай тинч ётинг, – деб танбеҳ берди ҳамшира.