Қутлуғ қон

Chakmon kiygan, yo�g�on, yumaloq, qoragina odam qo�lidagi to�pponchani mahkam ushlagan holda gandiraklab, so�kinib, hovuz labida «ovini» qidira boshladi.

– Otmang, qutqaringlar! —Sado daraxtlar bilan qurshalgan hovuzda yangradi.

Yo�lchi bir sakrashda zo�ravonning oldiga bordi, to�pponcha tutgan qo�lni mahkam siqib, orqaga qayirdi. To�pponch» «shaq» etib yerga tushdi. U kishi so�kinib, butun kuchi va g�azabi bilan Yo�lchidan qutulishga tirishdi.

– Kimsan o�zing, saniyam otaman, qo�shmozor qilaman qo�yvor! – to�pponchani olish niyatida tipirchilandi.

Yo�lchi uni mahkam quchoqlab ko�tarib, bir qancha qadam nariga yeltib tashladi. So�ng chavandoz va boshqa jo�ralar yalinib-yolvorib, nihoyat, uni bir yoqqa sudrab ketishdi.

Odamlar to�planishib, bir-birlaridan so�rashadi:

– Yopiray, nima bo�ldi?

– Bachchaga achchiq qildi-da. O�zi mast ham tez odam, ma’lum-ku.

– Ajali yetmagan ekan, bola bechora sog� qoldi…

– Naq boshimdan oshirib otdi.

Tuproqqo�rg�ondagi to�pday gumburladi savil…

Yo�lchi qo�lini beliga tirab, bir chetda sokin turarkai, Yormat zarda bilan turtdi:

– Yuring endi, jo�naymiz!

Yo�lchi unga xo�mrayib qaradi-da, izidan jo�nadi, bir qancha minut ikkisi jim ketdi. So�ng Yormat asabiylanib dedi:

– Odam degan har nimaga aralashavermaydi. qayerda g�alva qo�psa, qochavering: och qornim, tinch qulog�im.

Kimni himoya qilasiz? Bir bachchanimi? Uzingizni otib qo�ysa, ish nima bo�lar edi?

– Yormat aka, insof qiling, – beparvolik bilan javob bera boshladi Yo�lchi, – bir quturgan mast odam ko�z oldimda kishini otib o�ldirmoqchi bo�lsa, men qarab turaymi? Bu odamgarchilik emas. To�g�ri, jon shirin, har kim o�z jonini ayaydi, lekin odamning yuragida boshqalarga mehr bo�lishi kerak, kerakli vaqtda ko�maklashish kerak. O�sha bachcha ham odam farzandi.

Ota-onasi kambag�allikdan uni bachchalikka sotgandir. Yo u yetim qolib, shu yo�lga kirgandir. Uyinini ko�rib, esingiz og�di, yana yomonlaysiz.

– Bilasizmi, Yo�lchi, bu yerda kimni sudradingiz?

– Yo�q, kim o�zi u it?

– Ana xolos!.. Eh, bilib qo�ying: Tantiboyvachcha – shu, tog�angizning kuyovi-ya.

Yo�lchi qattiq kuldi.

– Kim bo�lmasin, mayli! – dedi Yo�lchi.– Lekin u ablahga ham yaxshilik qildim.