На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «На дняпроўскім лузе» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Серьезное чтение, Современная проза, Современная зарубежная литература. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
На дняпроўскім лузе

Автор
Дата выхода
26 февраля 2019
🔍 Загляните за кулисы "На дняпроўскім лузе" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "На дняпроўскім лузе" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции () и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Описание книги
У кнігу празаіка Міхася Слівы ўвайшлі апавяданні, навелы, гумарэскі, мініяцюры. Асобны раздзел складаюць літаратуразнаўчыя і літаратурна-крытычныя артыкулы і рэцэнзіі на кнігі беларускіх пісьменнікаў. Большасць твораў прайшлі своеасаблівую апрабацыю – друкаваліся ў часопісах «Полымя», «Нёман», «Беларуская думка», «Вожык», «Вясёлка», у газетах «Літаратура і мастацтва», «Звязда», «Чырвоная змена», у калектыўных зборніках, альманахах.
Кніга, як чатырохгранны ізумруд, складаецца з чатырох раздзелаў, кожны з якіх будзе па-свойму цікавым.
📚 Читайте "На дняпроўскім лузе" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "На дняпроўскім лузе", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Маркотным голасам яна расказала пра раптоyную хваробу – iнфаркт мiякарда сэрца – i адыход з жыцця яго сябра, стала плакаць, як жа ёй жыць, бо да пенсii яшчэ далёка…
– А дзе вы яго пахавалi? – не вытрымаy Максiм.
– Ведаеш, зараз так цяжка i дорага з пахаваннем. Дык мы Федзю крэмiравалi…
Максiм раптоyна кiнуy трубку i выйшаy на балкон курыць. Душа яго была не на месцы…
Бумеранг
Пераехаyшы жыць у iншы раён горада, Вiктар стаy часта сустракаць там гэтага мужчыну. Той прыцягваy увагу сваёй знешнасцю: на лбе быy вялiкi шрам, заyсёды падрапаны твар, а пад вачамi i на руках часта былi сiнякi i раны.
Вiктар доyга прыглядаyся да мужчыны i нiяк не мог зразумець, адкуль ён яго ведае. Ён быy такiм знаёмым – i не пазнавальным! Аднойчы Вiктар не вытрымаy i, сустрэyшы на пустыннай вулiцы, спынiy мужчыну:
– Прабачце, калi ласка, вы не вучылiся y Белабярэжскай школе?
– Вучыyся, – ахвотна адказаy мужчына.
– Вы мяне ведаеце? – здзiвiyся Вiктар.
– Так, я на тры класы iшоy пазней вас. Памятаю, як вы паказвалi рэкорды y лёгкай атлетыцы, мы тады yсе бралi з вас прыклад.
– Дык гэта ж прайшло амаль трыццаць гадоy!..
– Вас завуць Вiктар Кандраценя.
– Так. А вас?
– А я Аркадзь, сын дырэктара школы Пятра Тарасавiча.
Вiктар шырока раскрыy вочы ад здзiyлення. «Божа мой, няyжо гэта той сiмпатычны хлапчук, якi добра вучыyся i падабаyся настаyнiкам i вучням?..»
– І чым ты зараз займаешся? – перайшоy на «ты» Вiктар.
– Пасля заканчэння полiтэхнiчнага працаваy на аyтазаводзе, а зараз пакуль што не працую, – Аркадзь крыху знiякавеy i стаy развiтвацца.
– А жанаты на Веры? – не yтрымаyся Вiктар. Вера была дачкой завуча школы, да яе заляцалiся многiя мясцовыя хлопцы, але яна аддавала перавагу сыну дырэктара.
– На Веры, – чамусьцi yсмiхнуyся Аркадзь i пайшоy сваёй дарогай.
Вiктара яшчэ больш заiнтрыгавала тое, што сын дырэктара школы, па спецыяльнасцi iнжынер, мае такое аблiчча.







