На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Новая Зямля: Куканія» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Фантастика, Научная фантастика. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Новая Зямля: Куканія

Автор
Дата выхода
28 октября 2021
🔍 Загляните за кулисы "Новая Зямля: Куканія" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Новая Зямля: Куканія" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Антось Уласенка) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Адзін. Бязь ежы, зброі і грошай. У тысячах вёрстаў ад дому. Пасярод дзікага неўтаймаванага кантынэнту. На плянэце, дзе жывуць адныя беларусы. Тут бы кожны спаняверыўся і злажыў рукі. Але ня Юргель Нязломак. Ён сьмела выпраўляецца на пошукі Вільні, рызыкуючы патрапіць у палон да касьмічных піратаў, і нават не здагадваецца, чым скончыцца ягонае падарожжа па Куканіі…
📚 Читайте "Новая Зямля: Куканія" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Новая Зямля: Куканія", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Ён сьмела зайшоy унутар i yбачыy ладны збой вяскоyцаy, што абсталi моyнiцу, зь якой прамаyляy той самы трыбухаты сьвятар. Зь незашклёнага вакна y вежы на моyнiцу падала сьвятло. Быy там i Кузьмар, якi з разяyленым ротам слухаy нядзельную вячэрню.
– …Наступным услаyляйма Алькiёна, што нясе нам у дзюбе мiжзорную лагоду, пад крылом – сямейны дабрабыт, а y кiпцюрох – прыродную раскошу. Узапраyды лепш алькiён у руцэ, як смок пад небам…
Юргель не прыслухоyваyся. Ён убачыy усё, што хацеy, i нецярплiва чакаy сканчэньня казанi.
Юргель прыладзiyся y канец чаргi i, падышоyшы, зрабiy выгляд, быццам кладзе грошы. Насамрэч упэyненым рухам ён выграб i рассоваy па кiшэнях усе iзроi. Кудмень ужо можна было выкупiць, але хацелася адпомсьцiць бажэньнiку за нявыкрутку y карчме.
«Калi ён такi ж самы, як ягоныя вiленскiя супольнiкi, то зрабiць гэта нескладана».
Юргель прыхапiy з сабою адную зь сьвечак, якiмi асьвятлялася царква, выйшаy вонкi i паставiy яе пад вежавым акном. Натаскаy з узьлеску сухога ламачча i кiнуy на вагеньчык. Пасьля схаваyся y гушчары, адкуль добра праглядаyся yваход.
Калi слуп белага дыму папоyз у царкву, першымi адтуль выбеглi вернiкi, за iмi – Бэнэдэльберт з куфэркам пад пахай. Ён памаyзьлiва разгледзеyся i пасьпяшаy у лес. Недалёка ад таго месца, дзе хаваyся Юргель, апусьцiy куфэрак у густы падлесак i абклаy мохам – з выгляду тым самым, што падавалi «Ў вiрох на юрох».
Юргель хуценька адчынiy куфэрак, дастаy грошы, мэталiчныя yпрыгожаньнi i загорнутыя y хустку кубкi. Наyзамен наклаy унутар камянёy i зноyку замаскаваy мохам. Нованабытае майно вывалiy на хустку i завязаy у клунак, якi начапiy на кiй i закiнуy на плячо.
У карчму ён вяртаyся не хаваючыся. Высыпаyшы на стойку перад зьдзiyленым карчмаром сем iзрояy, Юргель пагардлiва запатрабаваy свой кудмень.
– Як наступным разам зойдзе мой прыяцель Бэнэдэльберт, – ён падняy руку i растапырыy пальцы, – перадавай прывiтаньне i падзяку – яму i Лясным багом – за дапамогу з грашыма.
Юргель пакiдаy Цёмналесьсе. Кiраваyся ён у бок Засецьця, пра якое казаy Кузьмар. Самога Кузьмара сустрэy на вулiцы. Той цягнуy два вядры з вадою да недалёкае царквы. Ейная вежа маляyнiча палала паходняй.
– Дапамажы, – прасоп вясковец. – Пагарым жа yсенькiя.






