Шигырьләр / Стихи (на татарском языке)

Гыйшык уты янар, һич сүрелмидер,

Дөнья-галәм күзләргә һич күренмидер;

Үлгәндин соң тәүбә кабул булынмыйдыр, –

Бу гыйшыклык бар шуңарга мисаль имди. (…)

Бәне сәүсәң, җаныкәем, үзең белеп,

Бергә йөрсәк иде икемез уйнап-көлеп,

Яныңдин йибәрмәсәң үзең сөреп, –

Бәне сәүгәнең шундин беленер имди.

У?Р№Р° җаным, Сылукаем, кызыл алма,

Бән бик матур кыз диеп һауаланма[149 - Һауалану – эреләнү, тәкәбберләнү.],

Сәүгәнеңдин аерылып утка янма, –

Бу мәгъшукның эше бик яман имди!

Һауалану җаиз ирмәс[150 - Җаиз ирмәс – дөрес түгел, ярый торган түгел.

Һауалансаң, нәзар кыйл[151 - Нәзар кыйл – кара.] Гъәзазилгә;

Хатасыз һич кем булмас хакъдин үзгә, –

Күзе күргәнләр шундан белер имди. (…)

У?РіУ™СЂ барсаң, Р±У™РЅРµ ташлап, СЃУ™РЅ ятларга,

Башың төшсен сәнең яманатларга! –

Шуны язып йибәрсәм имди хатларга,

«Менә къәһр дога төшде!» дирсең имди.

Барган ирең торсайде чыбыркы тагып,

Көне-төне торса иде алып-чагып,

Сукъган йирең чыкса иде кара янып, –

Шул вакытда бән исеңә төшәрем имди.

Китерерләр сәне эшкә иртә торып,

Көне буе йөрерсән урак урып,

Ахры, бер көн бетәрсең кибеп-корып, –

Ул чакларда егълау файда бирмәс имди.

Шулай бетәсең, җаныем, кибеп-корып,

Һаман эшкә йөртерләр к…ңә тибеп;

Егъларсың төп йортыңа көн дә килеп, –

Ул чакларда егълау файда бирмәс имди.