ИСАТАЙ – МАХАМБЕТ

Сөз білгенге борыш деп,

Шықпаққа даңқы өрістеп,

Ерлерімді ескерттім,

Бəйіт етіп өлеңмен,

Қалдырмаққа тарихын

Таныстырып ел-елмен.

Тəржіме халін ерлердің

Жырлап жазсаң нетед деп,

Ел үшін еткен еңбегі

Жарыққа шықпай кетед деп;

Көз жұмып дария кешпесең,

Ұяда жаның барында

Сөз түйінін шешпесең,

Жалғанда жазым дүние боқ

Сенен де бір күн өтед деп;

Үйренген бастап бір мінез,

Шабан едім бойкүйез,

Ұйқымнан жатқан оятып,

Тұрғызды сөзбен жетектеп.

Дауысын естіп халқымның

Ұйқымнан жатқан тұрғанмын,

Ел қамын жеген ер үшін

Шыбын жанын пида еткен –

Мен бір даяр құрбанмын,

Ертерек мұнан оянбай,

Елге сөзім жая алмай,

Өмірді босқа өткіздім,

Сөзімді сынға қоя алмай,

Бар күнінде мұршамның,

Ұяқыда жатқан тұра алмай

Ауру едім əлсіреп,

Дəурені озып қор болған;

Қастыққа мінез ар алған,

Алыстан көздеп қаранған,

Ерлерді еске түсіріп,

Шешен бір сөзді қарманған;

Базарға салып барымды,

Баяндап өткен Нарынды,

Бір шығайын арманнан,

Базарға салып барымды,

Кейінгі туған бала үшін,

Білгендерге сана үшін,

Кетейін айтып зарымды.

Тиегі сөздің шешіліп,

Қайнап бір жатқан қалың дерт –

Шиқанның аузы жарылды.

Ел қамын жеген ерлердің

Сөз білген жанда хақы бар,

Жоқтаған күнде арымды…

Р?сатайдың тұсында,

Бөкейден соң сайланған

Жəңгір деген ханы бар.

Хан деп айта тұрсам да

Білгендерге мəні бар.