Сұлушаш

…Күн-күн санап толқыды туған айдай,

Қап-қара көз, қыр мұрын, қасқа маңдай,

Қаз мойынды, кең иық, сұлу тұлға

Тіп-тік боп тауда өскен қарағайдай.

Кір-қожалақ табанын тас тілсе де,

Жүдемеді, үдеді гүл боп жайнай.

Қозы бақты, қой бақты, отын жақты,

Ерте тұрып үнемі кешке жатты.

Құлдан туған неме деп көзге шұқып,

Кім корінген бір сабап шырылдатты.

Р?тке төгер іркітін оған беріп,

Бай да жастан ұстады қысып қатты.

Сол бейнеттің бəрін де көргенімен,

Болып өсті ер Алтай ер сымбатты.

Бір доғал, жасынан бір бетті болды.

Кекшіл қасқыр сықылды кекті болды.

Аузынан шыққын сөзден қайтпай-тұғын,

Сөз ұстағыш қажырлы, сертті болды.

Сол бірбеткей бетінен қайтпаймын деп,

Жасында талайлардан тепкі көрді,

Бала күннен əлдінің қылығы өтіп,

Жас күнінен өзегі өртті болды.

II

Екі-үш жылдай отасып Тілеуберді,

Түнғышы, Алтынайдан бір қыз көрді,

Сұлушаш қойып атын, ұлан-асыр

Той жасап дүрілдетті бүкіл елді.

Ай мен күндей нұры бар жалғыз ару,

Бесіктен-ақ бал болып мəпеленді.

Ержеткенде күн түсіп бұғағынан,

Таң қылды сұлулығы көргендерді.

Он алтыға келгенде қыздың жасы,

Төгіліп тізесіне түсті шашы,

Қаламмен жалғыз сызық тартқандай боп,

Қиылды қап-кара боп қиғаш қасы,

Қарақат көз, қыр мұрын, ұзын кірпік,

Тістері меруеттің тізген тасы.

Бетінен нұры бөртіп, қаны тамған,

Толқыған сұлу айдай кесер басы.