На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Двое на вуліцы» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Серьезное чтение, Современная проза, Современная зарубежная литература. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Двое на вуліцы

Автор
Дата выхода
31 января 2023
🔍 Загляните за кулисы "Двое на вуліцы" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Двое на вуліцы" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Янка Сіпакоў) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Описание книги
Кніга «Двое на вуліцы» слыннага пісьменніка, заслужанага дзеяча культуры Рэспублікі Беларусь Янкі Сіпакова – гэта падарунак сучасным аматарам яго творчасці. У новае выданне ўвайшлі аповесць «Жыві як хочацца» і апавяданні пра каханне, напісаныя напрыканцы 1980-х – пачатку 2000-х гадоў.
Вечныя тэмы, у якіх галоўнымі героямі з’яўляюцца двое – ён і яна, раскрываюцца аўтарам пранікнёна-лірычна, глыбока эмацыянальна і надзённа. Бег часу, зменлівасць чалавечых лёсаў, радасць, сум і замілаванне прыгажосцю жанчыны – адметныя рысы прозы, што цудоўна адбіліся на старонках кнігі.
📚 Читайте "Двое на вуліцы" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Двое на вуліцы", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Хоць Радзiк крыху i супакоiyся, але Жавейка бачыy, што Лесуновы словы, як кажуць, зачапiлi хлапца за жывое: будзе yсё ж асцярожна распытваць жонку, дзе яна была без яго, куды хадзiла…
Радзiка Алег упершыню yбачыy на наваселлi y Лесуна. Тады была амаль такая ж мокрая восень, i Радзiк усё баяyся, каб не наслядзiць у хаце. Скочыць на новы, разасланы па падлозе дыван, абатрэ хуценька ногi i стаiць на iм – баiцца на чыстую падлогу стаць, каб не забрудзiць яе. Пастаiць так, пастаiць, а потым на другi дыван пераскоквае i там ногi таксама выцiрае.
І другая кропля yпала гэтак жа нечакана, як i першая, – яна гулка шпокнулася на скураную Жавейкаву кепку i разбiлася на маленечкiя кропелькi: ён адчуy нават, як навокал, нiбы якая морась, пасыпалiся пырскi.
Жавейка зiрнуy угору: там, на столi, завязвалася новая кропля.
Ён пасунуyся да акна, пацяснiy крыху Лёшу Лесуна – той прачнуyся, лыпнуy вачыма, няyцямна паглядзеy на яго i зноy заснуy.
Жавейка, заплюшчыyшы вочы, таксама спрабаваy заснуць. Але яму не спалася. Зноy успомнiy пра папяроску, пра жарты сяброy. «А яна тухла, – падумаy сам сабе, – не таму, што па мне i праyда нехта сумуе, а таму, што я зусiм не yмею курыць».
Па акне барабанiy дакучлiвы дождж. Маленькiя кропелькi на шыбах хутка большалi ад дажджынак, увачавiдкi цяжэлi i, нiбы пабраyшыся за рукi, паволi скраналiся з месца. Спачатку яны пацiху сунулiся yнiз, убiраючы y сябе yсё больш i больш гэткiх жа, як самi, кропелек – усё набiралi разгон, – а потым iмклiва, нiбы yрэшце адважыyшыся, вiхляючы, быццам тыя рухавыя галавасцiкi-апалонiкi, шукаючы зручнейшай, пракладзенай ужо да iх на мокрым шкле сцяжыны, паспешлiва кiдалiся yнiз i iмчалi yсё хутчэй i хутчэй, пакiдаючы за сабою вiльготныя, звiлiстыя пiсягi.
Ён глядзеy на гэты iмклiвы рух – нават вока не заyсёды магло прасачыць, як дажджыны, нiбы жывое што, мiльгалi па шыбе, – i яму здавалася, што гэта не кроплi бягуць па шкле, а iдзе нейкае паспешлiвае, хапатлiвае перасяленне цэлай калонii галавасцiкаy.





