На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Двое на вуліцы» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Серьезное чтение, Современная проза, Современная зарубежная литература. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Двое на вуліцы

Автор
Дата выхода
31 января 2023
🔍 Загляните за кулисы "Двое на вуліцы" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Двое на вуліцы" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Янка Сіпакоў) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Описание книги
Кніга «Двое на вуліцы» слыннага пісьменніка, заслужанага дзеяча культуры Рэспублікі Беларусь Янкі Сіпакова – гэта падарунак сучасным аматарам яго творчасці. У новае выданне ўвайшлі аповесць «Жыві як хочацца» і апавяданні пра каханне, напісаныя напрыканцы 1980-х – пачатку 2000-х гадоў.
Вечныя тэмы, у якіх галоўнымі героямі з’яўляюцца двое – ён і яна, раскрываюцца аўтарам пранікнёна-лірычна, глыбока эмацыянальна і надзённа. Бег часу, зменлівасць чалавечых лёсаў, радасць, сум і замілаванне прыгажосцю жанчыны – адметныя рысы прозы, што цудоўна адбіліся на старонках кнігі.
📚 Читайте "Двое на вуліцы" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Двое на вуліцы", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Алег i цяпер яшчэ шкадуе, што не yспомнiy тады пра маленькiя ножанкi, якiя былi y яго y кiшэнi, – i сёння да няyцерпу хочацца yсадзiць iх у седаyку таго задзiрыстага дурня, якi проста так, дзеля пацехi, бiy яго…
На вулiцы, на прыпынках, на мокрым асфальце неяк вельмi прыветлiва i па-сямейнаму yтульна свяцiлiся y цемнаце расчыненыя дзверы тралейбусаy, i яму са свае yхаладалай хаты захацелася хутчэй туды – у iхняе цёплае i гаваркое нутро.
І ён тады, баючыся, каб не нарабiць чаго брыдкага, за што потым праз усё жыццё будзеш сам сябе дакараць, хутчэй апрануyся i выбег на вулiцу, да людзей…
Сёння людзей на вулiцы было мала: дождж, макрэча, золь – i каму y такое надвор’е ахвота цягацца па холадзе. Калi y каго i была якая справа y горадзе, ён хуценька рабiy яе i, мокры, натапыраны, як азалелая птушка, атросшыся перад самымi расчыненымi дзвярыма, спяшаyся шуснуць у тралейбус цi аyтобус, каб хутчэй дабрацца да цёплае хаты.
Ён i сам, не выбiраючы, зайшоy у тралейбус, якi першы трапiyся яму на вочы. У тралейбусе таксама было пуста: некалькi познiх пасажыраy моyчкi сядзелi y розных кутках. Алег хацеy прабiць талон, але кампосцер, вiдаць, быy сапсаваны: з яго грэблiва сцятай халоднай пашчы тырчаy доyгi жалезны прут, i кампосцер, калi глядзець на яго збоку, вельмi ж нагадваy зараз пагардлiвага аднавухага бульдога, якому, каб ён не кусаyся, хтосьцi yсунуy у рот вялiкую костку.
Жавейку было крыyдна, што Тоня вось так, як яму здавалася, без усялякай на тое прычыны пайшла ад яго. Проста сабралася i проста пайшла. Не растлумачыyшы, што да чаго, чаму. I ад гэтага яму было яшчэ болей балюча. Думалася, што каб была на тое нейкая сур’ёзная прычына – маyляy, п’янiца, дэбашыр, распуснiк, лайдак – здраду жонкi ён перажыy бы, пэyна, лягчэй.





