На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «На парозе раю» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Серьезное чтение, Современная проза, Современная зарубежная литература. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
На парозе раю

Автор
Дата выхода
26 февраля 2019
🔍 Загляните за кулисы "На парозе раю" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "На парозе раю" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Зінаіда Дудзюк) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Описание книги
Персанажы аповесцяў і апавяданняў новай кнігі Зінаіды Дудзюк перажываюць падзеі, якія цалкам мяняюць іх жыццё: Аляўціна («На парозе раю») паехала ў Германію на заробкі, каб дапамагчы сыну разлічыцца з пазыкаю, а ў выніку апынулася ў лагеры для бежанцаў; Клаўдзія («Рэванш») марыла пра сям’ю, а была вымушаная бараніць жаночую годнасць ад дамаганняў уплывовых залётнікаў; Зоя («Вольны палёт») страціла ўсё, апынулася на сметніку, але здолела стаць патрэбнай людзям… Трапляючы ў трагічныя сітуацыі, гераіні кнігі ўсведамляюць: усё тое, што з імі адбываецца, яны ствараюць уласнымі ўчынкамі.
📚 Читайте "На парозе раю" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "На парозе раю", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Варта было прыехаць жонцы, як пляткаркi адразу расказалi ёй пра каханне Сiроцiна да Клавы, што раз’юшыла кабету. Яна прыслала палюбоyнiцы лiст, у якiм абвiнавачвала Мартынюк ва yсiх смяротных грахах i называла брыдкiмi словамi. Тады Клаyдзiя адчула, што вакол яе yтварыyся вакуум, усе цуралiся яе. А найбольш пакрыyдзiла тое, што i Сiроцiн пачаy пазбягаць сустрэч з ёю, больш таго, паклапацiyся, каб выправiць яе на курсы. Дзе падзелася яго кахане, тыя словы, пяшчота i жарсць? А потым iнструктар Дробкiна сказала, што ён сустракаецца з Вышанскай.
Калi Клава вярнулася y Антопаль пасля заканчэння курсаy, дык даведалася, што Вышанскую нехта забiy. Ішло следства. Тэхнiчны сакратар Таня Нiчыпарук сказала, што лiст, якi Мартынюк прысылала Сiроцiну, знаходзiцца y маёра дзяржбяспекi Войкава, якi расследуе забойства Вышанскай.
Толькi цяпер, праз пяцьдзясят гадоy Клаyдзiя Мiхайлаyна мiжвольна падумала: «Калi Аляксей у сорак шостым хаваyся y лесе з рэшткамi yкраiнскай паyстанцкай армii i ведаy, што сакратар райкама партыi Сiроцiн бывае y Вышанскай па серадах, можа, хацеy забiць яго там.
За што забiлi Вышанскую? Няyжо толькi за тое, што спала з раённым начальнiкам? А мо таму, што я сказала пра сваю нянавiсць да яе? Дык гэта ж я вiнаватая. Я… – раптам падумала жанчына i зацiснула сабе рот, каб не yвасобiць у словах тую думку, што, як маланка, працяла яе сэрца.
7
Пазванiлi y дзверы. Клаyдзiя Мiхайлаyна зазiрнула y вочка, убачыла Юлю, адчынiла.
– Добры дзень! Прабачце, што я без папярэджання, – сказала журналiстка.
– Добры дзень. Заходзьце.
Юля, ледзь пераступiyшы парог кватэры, дастала з сумачкi газету i аддала гаспадынi.
– Вось артыкул пра вас. Рэдактар паставiyся вельмi прыхiльна.
– Дзякую, Юлечка. Што ж мы тут стаiм? Заходзьце, калi ласка, у пакой. Зараз я гарбатку завару, i мы пачытаем ды абмяркуем ваш артыкул.
Клаyдзiя Мiхайлаyна yзяла газету, хаваючы хваляванне, але рука здрадлiва дрыжала, i накiравалася на кухню. Юля прымасцiлася на канапе, ёй не цярпелася пачуць думку гераiнi нарыса.






