Жонка на гадзiну

– А за заслугi? – сарвалася неяк з языка.

– Усе людзi, як людзi! – абурыyся шэф. – Калi з’яyляюцца сюды, языкi y iх адразу ж дзе патрэбна падвешваюцца. А y вас, як бачу, ён свярбiць. Сваiмi нетактоyнымi паводзiнамi i некампетэнтнымi пытаннямi вы толькi ставiце палкi y колы сабе i перашкаджаеце вырашаць праблемы простых рабочых мне.

– Выбачайце, – падцiснуyшы хвост, вымавiy я, – перашкаджаць вырашэнню намеру не меy.

І задаy драпака з кабiнета.

А y абедзенны перапынак заглянуy у сталовую. Як высветлiлася, не з той нагi сёння падняyся не толькi дырэктар, але i кухар.

– Вам што?

– Я, – кажу, – заказваy боршч, а мне падалi суп.

– Што заказвалi, тое i падалi, – адмахнуyся кухар. А потым дадаy: – Супу y меню сёння няма.

– У меню, можа, i няма, – не разгубiyся я, – але ён яyна ёсць у маёй талерцы.

Кухара нiбы муха yкусiла.

– Бачыш, – кажа ён мне, – суп яму не боршч! А мне што, з-за гэтага апошнюю порцыю yчарашняга супу y памыi вылiваць? Выручку губляць?

Пад такiм цiскам адчуy сябе не y сваёй талерцы.

– Усе людзi, як людзi, ядуць так, што аж за вушамi трашчыць! Звычайныя катлеты iдуць па кошце адбiyных, i не скардзiцца нiхто. А вы заварылi тут кашу. Сваiмi недарэчнымi пытаннямi толькi апетыт наведвальнiкам псуяце i ходу абслугоyвання працоyных мас замiнаеце.

Ад такога нечаканага супадзення i здзiyлення y мяне аж язык прылiп да нёба.

– Прабачце, – кажу, – абслугоyванню мас замiнаць не хацеy.

І даy лататы са сталовай.

Расчараваны такiм няyдалым днём, зайшоy пасля працы y краму, каб купiць малака. Ужо з якой нагi паднялася сёння прадаyшчыца, не ведаю, але яна yбачыла, што я засяроджана разглядваю полiэтыленавы пакет, занепакоiлася i насцярожана пацiкавiлася:

– Штосьцi не так?

– Усё так, – адказваю, – тлустасць пазначана, завод-вытворца таксама. А вось тэрмiн рэалiзацыi знайсцi нiяк не магу.

Прадаyшчыца занепакоiлася яшчэ больш.

– А вы з санэпiдстанцыi? – асцярожна i ласкава запыталася яна зноy.

– Не, звычайны спажывец.

– Ну i паводзьце сябе адпаведна, – параiла мне прадаyшчыца. – Няма чаго тут на пакет глядзець, усё адно, што бык на новае шула. І дадала: – Усе людзi, як людзi, бяруць i пытанняy не задаюць. Дый часу на гэта няма. Бывае, людзей у краме што селядцоy у бочцы. Якiя тут пытаннi? Тут сабе i абважыш, i рэшту недадасi. І цiха yсё. А вы yзнялi буру y шклянцы вады. Цiкавiць тэрмiн рэалiзацыi, дык i шлiце лiсты на пазначаны адрас.