На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Танцавальны марафон» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Детективы, Зарубежные детективы. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Танцавальны марафон

Автор
Дата выхода
31 мая 2022
🔍 Загляните за кулисы "Танцавальны марафон" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Танцавальны марафон" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Виктор Правдин) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Падзеі рамана пачынаюцца з навагодняга балю-маскараду 1910 года ў палацы генерал-губернатара г. Мінска. Малады афіцэр ваенна-марскога флоту граф Сяргей Аляксандраў тайна ад бацькоў пакідае баль і сустракаецца з каханай. Маладыя спяшаюцца ў царкву, пасля вянчання вяртаюцца на баль і абвяшчаюць аб шлюбе. Для бацькоў Аляксандрава гэта стрэс, для астатніх – навагодні жарт… Аўтар праводзіць сваіх герояў праз падзеі рэвалюцыі 1917 года, ганенні ў 30-я гады, “пражскую вясну” 1968 года, развал Савецкага Саюза і, нарэшце, нашы дні.
📚 Читайте "Танцавальны марафон" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Танцавальны марафон", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Шапавалаy, шукаючы паратунку ад спякоты, залез у фуру, а дзверына выпадкова замкнулася. Канечне, на yсё гэта плюнуць i расцерцi, але звечара ён добра-такi выпiy i нават не памятаy, чаму аказаyся голы. Даведаюцца y калоне – засмяюць. Леyчанка дапамагла Шапавалаву, але пасля смерцi шафёра зусiм па-iншаму yспрыняла той выпадак, таму i прыйшла, нават са сваiм бачаннем падзей. Версiя ж гаваркой сакратаркi y тым, што нехта пазбавiyся ад Шапавалава, i смерць шафёра на дыскатэцы – не што iншае, як працяг разборкi y бягомльскiм лесе.
– А што думаеце вы? – нясмела спытаy Хмара i спадылба зiрнуy на начальнiка. Мiкулiчава празмерная таямнiчасць успрымалася як недавер: чаму толькi сёння падпалкоyнiк расказаy праyду?
– Паводзiны Александровiч i заява Леyчанкi насцярожылi, прымусiлi шукаць пацверджанне. І пакуль што адкiнуць версiю забойства Шапавалава – не рызыкну.
– І yсё ж, чаму Шапавалаy быy у фуры голы? – пачаy задаваць пытаннi Хмара.
– А калi Шапавалава такiм макарам папярэдзiлi аб магчымых непрыемнасцях? – разважлiва сказаy Мiкулiч. – Усё ж запаленне лёгкiх ён падхвацiy, i цяпер смерць Шапавалава на дыскатэцы не yспрымаецца як недарэчнасць. Я не адмаyляю збегу абставiн, яго вялiкасць выпадак можа добра-такi павадзiць за нос, але на тое мы i следчыя…
«Гаворыць, як на лекцыi па крымiналiстыцы», – падумаy Хмара i самаyпэyнена yсмiхнуyся:
– Цяпер прыйдзецца пераключыцца з любоyных сувязяy Шапавалава на дзелавыя?.
– Да дзявятага жнiyня мы павiнны раскрыць таямнiцу бягомльскага лесу, – не зважаючы на сарказм падначаленага, працягваy Мiкулiч. – У гэты дзень Александровiч вяртаецца з адпачынку.
Хмара iмгненна стаy сур’ёзны. Ён зразумеy, што yсю вышуковую работу прыйдзецца рабiць самаму.
– А Вы yпэyнены, што яна yзяла зваротны бiлет?
– Вернецца, – запэyнiy Хмару Мiкулiч i, складваючы паперы y папку, нязмушана дадаy: – Яна не сумняваецца y тым, што мiлiцыя не будзе аспрэчваць заключэнне экспертаy.











