На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Танцавальны марафон» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Детективы, Зарубежные детективы. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Танцавальны марафон

Автор
Дата выхода
31 мая 2022
🔍 Загляните за кулисы "Танцавальны марафон" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Танцавальны марафон" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Виктор Правдин) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Падзеі рамана пачынаюцца з навагодняга балю-маскараду 1910 года ў палацы генерал-губернатара г. Мінска. Малады афіцэр ваенна-марскога флоту граф Сяргей Аляксандраў тайна ад бацькоў пакідае баль і сустракаецца з каханай. Маладыя спяшаюцца ў царкву, пасля вянчання вяртаюцца на баль і абвяшчаюць аб шлюбе. Для бацькоў Аляксандрава гэта стрэс, для астатніх – навагодні жарт… Аўтар праводзіць сваіх герояў праз падзеі рэвалюцыі 1917 года, ганенні ў 30-я гады, “пражскую вясну” 1968 года, развал Савецкага Саюза і, нарэшце, нашы дні.
📚 Читайте "Танцавальны марафон" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Танцавальны марафон", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Праваруч, каля дальняй сцяны, стаяy незасланы ложак, каля яго пузацiлiся чатыры блiскучыя чорныя гiры. Больш у пакоi нiчога не было, калi не лiчыць цюлевых занавесак на вокнах i каляровай на yсю сцяну рэпрадукцыi, прыклеенай скотчам да шпалер, на якой, напяyшы мускулы, застыy лысы волат з тупым выразам на твары.
– Гасцей не чакаy, – прыкрываючы коyдрай ложак, незадаволена буркнуy Шапавалаy i адразу спахапiyся, вiнаватая yсмешка скрывiла твар. – Мацi хацела пусцiць кватарантаy, а мне патрэбна спортзала… Дом старой пабудовы, столь высокая – тое што трэба.
Хударлявы Хмара з yсiх вiдаy спорту па-сапраyднаму любiy толькi шахматы, таму захапленне «спортзалай» успрыняy скептычна.
– Не хацеy бы я жыць нiжэй паверхам, – лейтэнант шматзначна некалькi разоy стукнуy нагой па падлозе i адразу перайшоy да справы: – А хачу спытаць толькi аб адным: чаму Ваш бацька пайшоy на танцы, ён жа быy хворы?
– Ведаеце, а пра суседзяy я i не падумаy, – як i не чуy Хмару Шапавалаy.
– Праблемы будуць, калi з вышынi росту гэтая жалязяка грукнецца на падлогу.
– Я думаю пра iншае, – кульнуyся з нагi на нагу Шапавалаy i пачасаy патылiцу. – Я сто дзесяць кiлаграмаy ды штанга дзвесце… Падлога не правалiцца?
– Слухай, Сяргей, – перайшоy на ты Хмара, – тваё жалеза яшчэ прынясе непрыемнасцi, а калi не будзеш адказваць на мае пытаннi, гарантую непрыемнасцi yжо сёння…
Пагроза падзейнiчала.
«Нешта з гэтым цельпуком не тое, – нечакана падумаy Хмара, – затарможаны i на жалезе сваiм памешаны да ненармальнасцi».
– Не звяртайце yвагi, – аблiзнуy сухiя, патрэсканыя вусны Шапавалаy, – проста y мяне хутка спаборнiцтвы, а спортзалу на рамонт зачынiлi. Нешта арэндаваць грошай няма, вось i прыходзiцца круцiцца.
«Ну, хоць нешта нармальнае пачуy», – падумаy Хмара, а yголас па-начальнiцку строга спытаy:
– Хачу зразумець: чаму бацька пайшоy у клуб «Каму за трыццаць»? Не маленькi ж, у ягоныя гады гэта iнакш як глупствам не назавеш.
– Яго папрасiлi прыйсцi.
– Хто? – насцярожыyся Хмара i адразу yзгадаy Мiкулiча: што, калi падпалкоyнiк правы?! Раптам i сапраyды смерць Шапавалава не такая yжо i недарэчнасць? Але ж на падставе фактаy нiякiя версii, акрамя няшчаснага выпадку, не паддаюцца логiцы.











