На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Парыж, Эйфелева вежа і…» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Детективы, Современные детективы. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Парыж, Эйфелева вежа і…

Автор
Дата выхода
16 июня 2023
🔍 Загляните за кулисы "Парыж, Эйфелева вежа і…" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Парыж, Эйфелева вежа і…" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Виктор Правдин) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Раман вядомага беларускага пісьменніка Віктара Праўдзіна з прываблівай назвай “Парыж, Эйфелева вежа і…” – пра наш супярэчлівы час. Лёс звычайнага чалавека, які жыве ў ХХІ стагоддзі, займаецца бізнесам, пададзены аўтарам у захапляльнай форме. А пачынаецца твор банальнай гісторыяй. Галоўны герой Алесь Гурскі вяртаецца з камандзіроўкі, жонка Люся ў гэты час яго не чакае… Напоўніцу разгортваецца жыццё і селяніна, і бізнесмена, і прадпраймальнікаў: ад галоўных рэдактароў газет і старшыні СПК, ад пастуха, пастушкі і трактарыстаў да чыноўнікаў з дэпутацкім мандатам. Развагі пра чалавечыя адносіны, дзе ёсць каханне і здрада, пра апантаную працу сапраўдных хлебаробаў, пра тых, хто без “украсці і выпіць” жыць не можа, а таксама пра дагэтуль не знішчаных “браткоў”. Кропка аповеду ставіцца… у Парыжы! Адрасавана нашаму сучасніку з пажаданнем добрага настрою.
📚 Читайте "Парыж, Эйфелева вежа і…" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Парыж, Эйфелева вежа і…", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Ён расправiy плечы i шматзначна зiрнуy на Гурскага, маyляy, глядзi, што зараз будзе, эмацыянальна i з пафасам, быццам з трыбуны, прадэкламаваy:
– Злодзей замка не баiцца – ён баiцца дысцыплiны!.. Цiхан махнуy рукой, буркнуy: «Аж вушы баляць слухаючы», – але пачуy машыну i прыпынiyся.
Цяпер эвакуатар спынiyся далекавата, абачлiвы вадзiцель рухавiк не глушыy (ведала котка, чыё масла з’ела). Ён прачынiy акенца i з напускной бравадай крыкнуy:
– Азiят не выпускае, патрабуе загад нейкага Дабрынi…
– Па-першае, не азiят, а начальнiк аховы таварыш Карым… Па-другое, працоyную дысцыплiну нiхто не адмяняy, – скалячы зубы, весела пацяшаyся старшыня.
– Вы на прынцып, i я на прынцып… – загарачыyся вадзiцель.
Ён скокнуy з машыны на зямлю, падбег да старшынi i торкнуy яму у нагрудны кiшэнь тэнiскi скамечаныя паперкi.
– Пры сведках грошы вяртаю!.. А са мной Гурскi разлiчыцца… Ён выклiкаy эвакуатар, няхай i плацiць, цанавацца не буду… А «мерседэс» у гэткiм стане не павязу нi сёння, нi заyтра, нi паслязаyтра… Не выпусцiце – бiцца не буду… У вёсцы пажыву, на прыродзе… А Ваша бухгалтэрыя няхай налiчвае мне сутачныя, а фiрме – прастой эвакуатара… Калi ёсць праца, i тут параблю, канешне, па сталiчных расцэнках…
Гурскi падышоy да вадзiцеля, нешта сказаy, i той быццам пракаyтнуy сваю абуральную тыраду.
– Эх, зяцёк! – прыгладзiy ускудлачаную бараду Цiхан. – Ты y сваiм амплуа: забiy зайца, не забiy, а шуму многа нарабiy…
Дабрынкiн не звяртаy увагi на цесцевы кпiны, яго больш цiкавiла размова Гурскага з шафёрам.
– Дзе мая начлежка?
– Што Вы, якая начлежка! – ускрыкнуy Дабрынкiн.











