На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Парыж, Эйфелева вежа і…» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Детективы, Современные детективы. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Парыж, Эйфелева вежа і…

Автор
Дата выхода
16 июня 2023
🔍 Загляните за кулисы "Парыж, Эйфелева вежа і…" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Парыж, Эйфелева вежа і…" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Виктор Правдин) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Раман вядомага беларускага пісьменніка Віктара Праўдзіна з прываблівай назвай “Парыж, Эйфелева вежа і…” – пра наш супярэчлівы час. Лёс звычайнага чалавека, які жыве ў ХХІ стагоддзі, займаецца бізнесам, пададзены аўтарам у захапляльнай форме. А пачынаецца твор банальнай гісторыяй. Галоўны герой Алесь Гурскі вяртаецца з камандзіроўкі, жонка Люся ў гэты час яго не чакае… Напоўніцу разгортваецца жыццё і селяніна, і бізнесмена, і прадпраймальнікаў: ад галоўных рэдактароў газет і старшыні СПК, ад пастуха, пастушкі і трактарыстаў да чыноўнікаў з дэпутацкім мандатам. Развагі пра чалавечыя адносіны, дзе ёсць каханне і здрада, пра апантаную працу сапраўдных хлебаробаў, пра тых, хто без “украсці і выпіць” жыць не можа, а таксама пра дагэтуль не знішчаных “браткоў”. Кропка аповеду ставіцца… у Парыжы! Адрасавана нашаму сучасніку з пажаданнем добрага настрою.
📚 Читайте "Парыж, Эйфелева вежа і…" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Парыж, Эйфелева вежа і…", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Лежачы на спiне, рукi раскiнуyшы yшыркi, яна з асалодай гойдалася на цiхiх хвалях. Высока y небе, ловячы вецер, кружыy адзiнокi бусел. Насця загадала, што паплыве да берага, як толькi птушка yзмахне крыламi. Але бусел, быццам пачуyшы дзяyчыну, нечакана прыняy гэтую гульню. З патокамi ветру ён то апускаyся ледзь не да вершалiн блiзкiх таполяy, то yзлятаy угору, гэтак высока, што бачыyся не больш за голуба. Час для Насцi спынiyся. Яна зачаравана сачыла за птушкай, i y гэтыя хвiлiны ёй таксама хацелася мець крылы i, як гэты бусел, вольна кружыць над возерам, вёскай, лесам…
Нечакана бусел схамянуyся, спуджана замахаy крыламi i з траскучым рэзкiм клёкатам паляцеy у бок вёскi.
Самае кепскае не здарылася, статак у трыста пяцьдзясят галоy вёску абмiнуy i цяпер порстка шыбаваy у накiрунку кароyнiкаy.
На шашы каля чырвонай машыны некалькi разоy свiснула пугай, ад «мерседэса» адагнала кароy. Сiтуацыя звычайная, вадзiцелi заyсёды прапускаюць статак.
13
Нечакана Гурскi адчуy сябе чужым, лiшнiм пры размове Дабрынкiна з трактарыстамi i няспешна па цвёрда накатанай дарозе пасунуyся y глыбiню мехдвара.
– Гэта ж мая машына!.. – ускрыкнуy Алесь i подбегам кiнуyся да майстэрнi.
Чалавек у зашмальцаваным, некалi ружовым камбiнезоне выносiy яшчэ адны дзверцы, убачыy Гурскага i прыпынiyся, нешта крыкнуy у прыцемненую майстэрню.
– Што вы зрабiлi з маiм «мерседэсам»?.. – задыхаючыся ад гневу, прасiпеy Алесь.
– Рамантуем… Як дамаyлялiся…
– Я з Вамi нi пра што не дамаyляyся!..











