На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Парыж, Эйфелева вежа і…» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Детективы, Современные детективы. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Парыж, Эйфелева вежа і…

Автор
Дата выхода
16 июня 2023
🔍 Загляните за кулисы "Парыж, Эйфелева вежа і…" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Парыж, Эйфелева вежа і…" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Виктор Правдин) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Раман вядомага беларускага пісьменніка Віктара Праўдзіна з прываблівай назвай “Парыж, Эйфелева вежа і…” – пра наш супярэчлівы час. Лёс звычайнага чалавека, які жыве ў ХХІ стагоддзі, займаецца бізнесам, пададзены аўтарам у захапляльнай форме. А пачынаецца твор банальнай гісторыяй. Галоўны герой Алесь Гурскі вяртаецца з камандзіроўкі, жонка Люся ў гэты час яго не чакае… Напоўніцу разгортваецца жыццё і селяніна, і бізнесмена, і прадпраймальнікаў: ад галоўных рэдактароў газет і старшыні СПК, ад пастуха, пастушкі і трактарыстаў да чыноўнікаў з дэпутацкім мандатам. Развагі пра чалавечыя адносіны, дзе ёсць каханне і здрада, пра апантаную працу сапраўдных хлебаробаў, пра тых, хто без “украсці і выпіць” жыць не можа, а таксама пра дагэтуль не знішчаных “браткоў”. Кропка аповеду ставіцца… у Парыжы! Адрасавана нашаму сучасніку з пажаданнем добрага настрою.
📚 Читайте "Парыж, Эйфелева вежа і…" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Парыж, Эйфелева вежа і…", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Цiхану таксама не вельмi спадабалася зяцева суседства, але супраць жанчын i слова не сказаy, толькi кiнуy сваё любiмае «А няхай…»
Валянцiна Пятроyна yбачыла пад ложкам унучкi гаршчочак з фiялкамi i незадаволена зморшчылася:
– Ну, Анастасiя Дзмiтрыеyна, золатца ты маё дарагое, вырашыла загубiць кветачку?.. Толькi з’явiся!..
Жанчына дастала з кiшэнi фартуха мабiльны тэлефон, але тэлефанаваць перадумала, вырашыла трошкi прыбрацца. Мабiльны паклала на стол, зачынiла вакно, кашпо з кветкамi паставiла на падаконнiк i, памацаyшы сухую зямлю, яшчэ больш спахмурнела.
– Бабулечка, накрывай на стол, дзядуля зараз прыедзе на скутары… За яго я на пасце…
Валянцiна Пятроyна i слоyца не паспела yставiць, а y слухаyцы пiкалi yжо кароткiя гудкi.
– Можа, гэтак i лепей… Толькi б мапед не зламаy, – услых сказала жанчына i заспяшалася на кухню.
Насця часта дапамагала дзеду, ведала нюансы пастухоyства, нават навучылася звонка страляць доyгай пугай i даволi хутка yгаварыла дзеда паехаць дадому. Цiхан агледзеy статак, праверыy «электрычнага пастуха», наказаy унучцы быць увесь час на пагорку, каб самой бачыць жывёлу i, галоyнае, каб яе бачылi каровы, завёy мапед, асядлаy i тут жа паспешлiва злез, заглушыy рухавiк. Ён быццам адчуy жончына хваляванне, узгадаy не раз чутае: «Твае сто дваццаць кiлаграмаy не для гэтай далiкатнай тэхнiкi…»
– Гэты гора-матацыкл не для мне, развалiцца праз сто метраy… Ды i каленi вышэй за руль, – незадаволена буркнуy Цiхан.
– Дзядуля, я папярэдзiла бабулю, што прыедзеш на скутары.
– Не, – махнуy рукой Цiхан, – я на сваiх дваiх… Паберагу бабулi нервы.
Жывёла пажадлiва скубла траву, i Насця цалкам даверылася «электрычнаму пастуху». Седзячы на дзедавым плашчы, яна нейкi час чытала канспект па эканомiцы, але запомнiць нiчога не магла: шкодзiла ранiшняе маладое прамянiстае сонца, якое спакуслiва купалася y празрыстым зыбкiм возеры.
Насця была добрым плыyцом i даволi хутка заплыла на сярэ-дзiну возера.











