На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Парыж, Эйфелева вежа і…» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Детективы, Современные детективы. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Парыж, Эйфелева вежа і…

Автор
Дата выхода
16 июня 2023
🔍 Загляните за кулисы "Парыж, Эйфелева вежа і…" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Парыж, Эйфелева вежа і…" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Виктор Правдин) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Раман вядомага беларускага пісьменніка Віктара Праўдзіна з прываблівай назвай “Парыж, Эйфелева вежа і…” – пра наш супярэчлівы час. Лёс звычайнага чалавека, які жыве ў ХХІ стагоддзі, займаецца бізнесам, пададзены аўтарам у захапляльнай форме. А пачынаецца твор банальнай гісторыяй. Галоўны герой Алесь Гурскі вяртаецца з камандзіроўкі, жонка Люся ў гэты час яго не чакае… Напоўніцу разгортваецца жыццё і селяніна, і бізнесмена, і прадпраймальнікаў: ад галоўных рэдактароў газет і старшыні СПК, ад пастуха, пастушкі і трактарыстаў да чыноўнікаў з дэпутацкім мандатам. Развагі пра чалавечыя адносіны, дзе ёсць каханне і здрада, пра апантаную працу сапраўдных хлебаробаў, пра тых, хто без “украсці і выпіць” жыць не можа, а таксама пра дагэтуль не знішчаных “браткоў”. Кропка аповеду ставіцца… у Парыжы! Адрасавана нашаму сучасніку з пажаданнем добрага настрою.
📚 Читайте "Парыж, Эйфелева вежа і…" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Парыж, Эйфелева вежа і…", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Каля тэхнiкi некалькi чалавек у зашмальцаваных камбiнезонах i адзiн у белай караткаватай тэнiсцы, якая не магла схаваць вялiкага жывата, аб нечым спрачалiся. Чалавек у тэнiсцы нешта даказваy, махаy рукамi, торкаy пальцам угору, маyляy, пагода вiнаватая цi начальству лепш вiдаць, але, убачыyшы незнаёмца, усе сцiхлi.
За спiнай пачулiся крокi, Алесь азiрнуyся.
– Інжынер ваюе, – шырокай шчаслiвай усмешкай расплыyся Дабрынкiн i, трошкi аддыхаyшыся, дадаy: – Алесь Пятровiч, вырашылi без мяне майстэрню наведаць?
– Вы гэтак салодка спалi… Напэyна, i сапраyды прымацкае жыццё не мёд… – не вытрымаy, падкузьмiy старшыню Гурскi.
– Салодкага, канешне, мала, але ж i y прымакi не кожнага прымаюць, – з хiтрынкай у вачах парыраваy насмешку Дабрынкiн.
– Тры камбайны?.. І гэта yсё, што мае гаспадарка? – паспешлiва змянiy тэму гаворкi Гурскi i iмгненна пашкадаваy: шматслоyны Дабрынкiн быццам чакаy гэтага пытання.
– Што-нiшто з тэхнiкi y старой майстэрнi… Сюды ж пераганяем толькi новае цi адрамантаванае, – цяжка yздыхнуy старшыня i заклапочана дадаy: – Камбайны падрыхтавалi, а да канца жнiва хоць бы адзiн дацягнуy.
– Дзiм Дзiмыч!
Надрыyна гукнуy iнжынер, i дабрынкiскае «i» быццам завiсла y паветры. Расчырванелыя трактарысты рашуча падыходзiлi да старшынi, следам сунуyся пахмурны iнжынер.
– Дзiм Дзiмыч, хоць Вы растлумачце сiтуацыю з новай тэхнiкай, – умольна крыкнуy iнжынер. – Нiчога слухаць не хочуць… Вынь да палож… Аргументаy не хапае…
– Аргументаy у яго не хапае! – незадаволена шэптам перадражнiy iнжынера Дабрынкiн.
– Пачакаю, – згодна кiyнуy Алесь i мiжвольна зiрнуy на сонца, якое няyмольна кацiлася да гарызонту.
Старшыня заyважыy гэты нецярплiвы позiрк i yжо на хаду, думаючы пра нешта сваё, машынальна абнадзеiy:
– За машыну не хвалюйцеся: Цiхан паабяцаy – Цiхан зробiць! – Дабрынкiн зрабiy некалькi крокаy насустрач трактарыстам, рэзка крутнуyся i, спрабуючы суцешыць Гурскага, амаль па-сяброyску сказаy: – Алесь Пятровiч, наконт начлегу… Да сябе па вядомай прычыне не запрашаю, а y Лявонiхi хата каля самага возера, Вам спадабаецца… Гаспадыня пра Вас ведае i чакае.
Алесь некалькi хвiлiн вагаyся. Яму i грознага Цiхана карцела знайсцi, i гаворку Дабрынкiна з трактарыстамi паслухаць. Другое перасiлiла.











