На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Парыж, Эйфелева вежа і…» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Детективы, Современные детективы. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Парыж, Эйфелева вежа і…

Автор
Дата выхода
16 июня 2023
🔍 Загляните за кулисы "Парыж, Эйфелева вежа і…" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Парыж, Эйфелева вежа і…" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Виктор Правдин) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Раман вядомага беларускага пісьменніка Віктара Праўдзіна з прываблівай назвай “Парыж, Эйфелева вежа і…” – пра наш супярэчлівы час. Лёс звычайнага чалавека, які жыве ў ХХІ стагоддзі, займаецца бізнесам, пададзены аўтарам у захапляльнай форме. А пачынаецца твор банальнай гісторыяй. Галоўны герой Алесь Гурскі вяртаецца з камандзіроўкі, жонка Люся ў гэты час яго не чакае… Напоўніцу разгортваецца жыццё і селяніна, і бізнесмена, і прадпраймальнікаў: ад галоўных рэдактароў газет і старшыні СПК, ад пастуха, пастушкі і трактарыстаў да чыноўнікаў з дэпутацкім мандатам. Развагі пра чалавечыя адносіны, дзе ёсць каханне і здрада, пра апантаную працу сапраўдных хлебаробаў, пра тых, хто без “украсці і выпіць” жыць не можа, а таксама пра дагэтуль не знішчаных “браткоў”. Кропка аповеду ставіцца… у Парыжы! Адрасавана нашаму сучасніку з пажаданнем добрага настрою.
📚 Читайте "Парыж, Эйфелева вежа і…" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Парыж, Эйфелева вежа і…", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Моцна сцiснутыя кулачкi i асаблiва вочы, непакорныя i жорсткiя, не прадказвалi нiчога добрага. Жанчына надрыyна yздыхнула i скорагаворкай выпалiла:
– Колькi разоy казаць: дома – Манька, на рабоце – Марыя Сцяпанаyна!..
Наведвальнiкаy, што таyклiся за яе спiнай, быццам ветрам здзьмула. І своечасова. Сакратарка крутнулася, вiдавочна, ёй заyсёды было на кiм спагнаць злосць, але, не yбачыyшы сялян, выйшла, моцна грукнуyшы дзвярмi.
Старшыня шчыра рассмяяyся, вялiкi жывот неяк ненатуральна затузаyся, курносы твар запунсавеyся, i ён стаy падобны да добрага смяшлiвага клоуна.
«Вось i разгадка прозвiшча старшынi», – падумаy Гурскi i выцягнуy з кiшэнi складзены мiлiцыяй пратакол дарожнага здарэння. Але гаспадар не хацеy выпускаць з рук iнiцыятыву. Ён iмгненна пасур’ёзнеy, устаy, тузануy крыссе пiнжака i па-ваеннаму прадставiyся:
– Дабрынкiн Дзмiтрый Дзмiтрыевiч… Можна проста – Дзiм Дзiмыч… Старшыня сельскагаспадарчага унiтарнага прадпрыемства «Новы Шлях» i… – Дабрынкiн трошкi сумеyся, кашлянуy у кулак, дадаy: – Па сумяшчальнiцтве, так сказаць, – муж… жанчыны з касой… І, думаю, гарбаткi фiрменнай не будзе…
– Гурскi Алесь Пятровiч, – задаволены тым, што гаворка прымае дзелавы кiрунак, прадставiyся Алесь.
– Ведаю, усё ведаю… Пастухом парушаны дваццаць першы артыкул Правiлаy дарожнага руху, – твар старшынi расплыyся y шырокай мядовай усмешцы.
– Пакiнем знакi y спакоi, iх месца y правiлах дарожнага руху, а я вымушаны падаць на вас у суд, – перапынiy шматслоyнага старшыню Гурскi; гэтая непрыхаваная радасць была незразумелай i пачынала трывожыць. – Правiлы дарожнага руху я не парушыy, але пацярпеy… І матэрыяльна, i маральна…
У гэты момант рыпучыя дзверы расчынiлiся, i на парозе з’явiлася сакратарка з блiскучым падносам у руках.
– Марыя Сцяпанаyна!.. Вось малайца, уважыла дык уважыла… І гарбатка фiрменная, i пiражкi, i мядок…
– Госця частуй… це, – ставячы частаванне на столiк, холадна сказала жанчына i, прыхiльна зiрнуyшы на Гурскага, меладычным галаском дадала: – Калi ласка – пiражкi… І з мясам, i з капустай, i з цукатамi… Усё свежанькае, хатняга гатунку…
– А з тваражком?.. Мае любiмыя?.. – па-дзiцячы шчыра запытаyся Дабрынкiн.











