На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Парыж, Эйфелева вежа і…» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Детективы, Современные детективы. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Парыж, Эйфелева вежа і…

Автор
Дата выхода
16 июня 2023
🔍 Загляните за кулисы "Парыж, Эйфелева вежа і…" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Парыж, Эйфелева вежа і…" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Виктор Правдин) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Раман вядомага беларускага пісьменніка Віктара Праўдзіна з прываблівай назвай “Парыж, Эйфелева вежа і…” – пра наш супярэчлівы час. Лёс звычайнага чалавека, які жыве ў ХХІ стагоддзі, займаецца бізнесам, пададзены аўтарам у захапляльнай форме. А пачынаецца твор банальнай гісторыяй. Галоўны герой Алесь Гурскі вяртаецца з камандзіроўкі, жонка Люся ў гэты час яго не чакае… Напоўніцу разгортваецца жыццё і селяніна, і бізнесмена, і прадпраймальнікаў: ад галоўных рэдактароў газет і старшыні СПК, ад пастуха, пастушкі і трактарыстаў да чыноўнікаў з дэпутацкім мандатам. Развагі пра чалавечыя адносіны, дзе ёсць каханне і здрада, пра апантаную працу сапраўдных хлебаробаў, пра тых, хто без “украсці і выпіць” жыць не можа, а таксама пра дагэтуль не знішчаных “браткоў”. Кропка аповеду ставіцца… у Парыжы! Адрасавана нашаму сучасніку з пажаданнем добрага настрою.
📚 Читайте "Парыж, Эйфелева вежа і…" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Парыж, Эйфелева вежа і…", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Калi Алесь агледзеy «мерседэс», сэрца сцiснулася ад жалю. Некранутым застаyся толькi дах i цяпер, зусiм не да месца, задзiрлiва блiшчэy на сонцы чырвоным пералiвiстым перламутрам. А вiнаватых не было… Яны, вiнаватыя, цiха мэкаючы паважна сунулiся да кароyнiкаy. Басаногi пастух, апрануты y доyгi зялёны плашч з камплекту хiмiчнай абароны, быццам нiчога не здарылася, цягнуyся за статкам i раз-пораз рассякаy паветра доyгай пугай. Гурскi яшчэ раз зiрнуy на перапэцканую машыну i гнеyна крыкнуy услед статку, абыякаваму да ягоных праблем:
– Не, даражэнькiя, гэтае дзярмо вы самi будзеце злiзваць!.
10
Алесь, не зважаючы на чаргу y прыёмнай, уварваyся y кабiнет Дабрынкiна, кiраyнiка калгаса «Новы шлях». І назву калгаса, i прозвiшча старшынi Гурскi прачытаy на шыльдзе за тыя некалькi крокаy, што зрабiy да начальнiцкага кабiнету.
– Шапка не звалiцца, калi чалавек павiтаецца…
– І карова не бык… Якi гаспадар недаглядзiць, той яна i на чырвонае скокне…
У кабiнеце Гурскi i слова не паспеy сказаць, як лысы невысокi таyстун, гадоy сарака, у зялёным гарнiтуры з дэпутацкiм значком раённага савету на лацкане, выкулiyся з-за стала, заспяшаyся насустрач:
– Ведаем, ведаем Вашу бяду… – ён ухапiy руку Гурскага, моцна сцiснуy.
Ён амаль сiлай усадзiy Гурскага y праседжанае крэсла каля часопiснага столiка, сам уладкаваyся насупраць i, не азiраючыся на дзверы, уладарна загадаy:
– Манька, гарбаткi падай! Сваёй, фiрменнай!
Старшыня выцягнуy з кiшэнi насоyку, выцер спатнелы твар, шыю i памякчэлым голасам дадаy:
– І дзверы зачынi!.
Пачуyшы пра вушы, Алесь машынальна зiрнуyся. І сапраyды: усе, хто быy у прыёмнай, цяпер стаялi y дзвярным праёме i, не хаваючы цiкаyнасцi, разглядвалi госця, перашэптвалiся. За спiнамi высiлася вусатая галава мужчыны з патухлай цыгаркай y роце. Паперадзе – высокая хударлявая сакратарка з тоyстай русай касой на ледзь прыкметных вострых грудзях.











