Бургут тоғда улғаяди 1-китоб

Р?ндамасак, бошимизга чиқиб, билган нағмангни чаласан, шекилли? Бир танобингни тортиб Т›СћР№РёС€ вақти келиб қолганга ўхшайди".

– Дадаси, – деди Зулайҳо диванда ўтириб бир нуқтага тикилиб қолган эрига, – бу қиз билан очиқчасига гаплашиб қўймасам, кўп майнавозчиликлар қиладиганга ўхшайди.

– Нима қилмоқчисан? – деди эр ҳолатини ўзгартирмай.

– Кимлигини эслатиб қўйиш вақти келиб қолмадимикин?

Турғун Ғаниевич хотинининг гапидан кейин бирдан унга ўқрайиб қаради.

– Товуқмия бўлиб бораяпсанми кундан-кунга, – деди у Зулайҳога, – қачон қарама, битта фалокатни бошлаб юрасан.

Зулайҳо шу пайтгача эридан бундай қўпол ҳақорат эшитмаганди. Амалдорга тикилган кўйи музлагандек қотди. Унинг бундай безрайиб туриши амалдорни баттар "тутатиб" юборди.

– Нимага менга бундай анқайиб қараб қолдинг?! – дея бақирди у.

– Мен сизни танимай қолдим, – деди Зулайҳо кўзи ёшга тўлиб, – сиз мутлақо бегона одамга ўхшаб кўринаяпсиз.

– Қачондан бери? – дея мийиғида илжайди амалдор.

– Бунга анча бўлди. Менимча, ўзингизни осмонга чиқиб кетганман, деб ўйлаяпсиз. Ҳали шошманг, бунинг учун озгина вақт бор.

Амалдор ўрнидан туриб кетди.

– Мени қўрқитмоқчи бўлаяпсанми?!

– Сизни мен қўрқитмайман. Сиз қўрқиш даражасидан ўтиб бўлдингиз. Ҳар эҳтимолга қарши, айтиб қўйяпман-да, – дея Зулайҳо ортига бурилди-ю, тез-тез юриб хонадан чиқиб кетди.