На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Гульня ўяўлення» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Любовные романы, Короткие любовные романы. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Гульня ўяўлення

Автор
Дата выхода
25 мая 2017
🔍 Загляните за кулисы "Гульня ўяўлення" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Гульня ўяўлення" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции () и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Кніга Міколы Адама «Гульня ўяўлення» — складаецца з апавяданняў, напісаных і апублікаваных у перыёдыцы ды калектыўных зборніках у розныя гады. Іх персанажы заўсёды на мяжы рэальнага і выдуманага, чалавечага і жывёльнага, таннага і найдаражэйшага. Абставіны вакол герояў увесь час змяняюцца, іх наступны крок абсалютна непрадказальны, часам героі дзейнічаюць эфектна, але імпульсіўна і нелагічна, што падкрэсліваецца яшчэ і вобразнай метафарычнасцю. Аднак пісьменнік моцны найперш псіхалагізмам — здольнасцю выяўляць душэўны стан персанажаў, неадступна фіксаваць эмацыянальную рэакцыю герояў на ўчынкі і рэплікі, і раскрывае духоўны свет не толькі мужчынскіх, але і жаночых вобразаў, бо жанчына-гераіня — жаданы госць прозы аўтара.
📚 Читайте "Гульня ўяўлення" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Гульня ўяўлення", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Што трэба зрабiць, каб мне адкрылася, куды iсцi? Я выламаy сабе драyляную дзiдку, каб абапiрацца i правяраць глыбiню, але спадзявацца на яе…
Нiко ж прыспешвала, бо адчувала патылiцай Яго цяжкое дыханне.
– Добра, – прамовiy я, – трымайся за мяне i тэпай дакладна па маiх слядах.
Я нiколi не хадзiy па балоце, але нешта падсвядома падказвала, як трэба гэта рабiць.
Чарапахавай хадою мы пасунулiся наперад. Не ведаю, колькi поту з мяне сышло, але, калi б я быy анучай, то з мяне сцякло б вядро вады.
Мы амаль прайшлi небяспечнае месца, ужо вiдаць бабулi, якiя развешваюць бялiзну yзбоч шашы, а па самой шашы праносяцца рознакаляровыя машыны.
Заставаyся нейкi метр да выратавання, як пачуyся спалоханы крык Нiко. Павярнуyшыся, я паспеy убачыць толькi руку дзяyчыны ды белую шапачку, але i яны хутка знiклi y ненажэрнай пашчы багны. На месцы Нiко, узрадаваны, як Фрэдзi Кругер, з’явiyся Ён, гатовы нацiснуць на гашэтку кулямёта. Я павярнуyся да шашы. Адтуль не маглi не бачыць, што адбываецца y багне. Я намагаyся крычаць, але крык застраваy у горле, нiбы костка.
Страх скаваy мяне кайданамi i зрабiy падсечку. Я паляцеy, гатовы yжо адчуць брудны прысмак дрыгвы y роце. Але чамусьцi нiякага смаку не адчуваy. Расплюшчыyшы вочы, я yбачыy, як Ён плюхаецца y багне, спрабуючы выратаваць кулямёт, узняyшы яго над галавой. На твары Яго – нейкая разгубленасць i няyцямнасць.
Нехта (цi не Бог?) шапнуy мне на вуха, каб я прыyзняy пазногцем край балота; гэта будзе лёгка зрабiць, бо нагой я yжо адкiнуy невялiкi кавалак, з-за чаго Ён i правалiyся y твань.
Я крануy пазногцем прыyзняты yжо кавалак, ён скруцiyся, што дыван. Маньяк пачаy захлынацца i праз iмгненне знiк. Балота зрабiлася звычайным дываном, якi я скруцiy у рулон i пад пахай аднёс да бабуль, што развешвалi бялiзну. Бабулямi яны здавалiся толькi здалёк.
Я паабяцаy прыйсцi i выйшаy на шашу лавiць машыну.
Ужо седзячы y салоне «бумера», я заплакаy, бо дзяyчыну Нiхто любiy, як нiкога. Але нiхто i знiкае y нiшто. Магчыма, яе нiколi нiдзе i не iснавала, акрамя майго yяyлення, як i кукурузнага поля з ракою i балотам, як не iснавала i мяне, бо я таксама быy гульнёй нейчага yяyлення.











