БОНУ УЧИНЧИ ЖИЛД

Р?ккита 3-СЃРёРЅС„ беллашдик… Кейин ҳар иккала синфбошиларни даврага чақиришди. Р Р°Т›РёР± синфбошиси Азамат берилган саволларнинг аксариятига дудуқланиб турганда, мен Р±СѓСЂСЂРѕ-Р±СѓСЂСЂРѕ жавоб бериб қўяқолдим. Биз ғолиб бўлиб, СЃРѕРІСЂРёРЅРЅРё қўлга киритдик.

Тадбир тугаб, ҳамма ўқувчилар уй-уйига йўл олди.

Мен ҳам синфдошларим Бекжон ва Лазиз билан қайтаётсам, мағлуб бўлган ўқувчилар Азамат бошчилигида захкаш бўйида қарши олишди.

Ўртада ёлғизоёқ тахта кўприк. Улар билан кўприкнинг қоқ ўртасида юзма-юз келдик. Эртакдаги икки эчкига ўхшаб бир-биримизга йўл бериш ниятимиз йўқ.

Азамат:

– Ҳалиги саволларнинг жавобини сенга даданг олдиндан бериб қўйган, шу учун биринчиликни олдиларинг, – деб тўнғиллади. Мен:

– Дадам эмас, бобомдан ўрганганман, – дедим… У:

– Қайси бобонгдан, балки момонгдандир? – деб тилини чиқазиб кулди.

Унинг сурбетлиги жаҳлимни чиқарди, бобомни масхара қилганига чидаб туролмадим.

– Қоч йўлдан, “иккичи”, билмасвой! – дедим алам билан ва ёнидан ўтиб кетмоқчи эдим:

– Ҳозир туртиб юбораман, сувга тушиб оқиб кетасан, – деб қўлини кўтарган эди, қўрққанимдан ундан олдин кўксидан итариб юборибман, чинқирганча захкашнинг ўртасига шалоплаб тушди.

Р?РєРєРё дўсти СѓРЅРё қутқариш учун Т›РёСЂТ“РѕТ›Т›Р° СЋРіСѓСЂРґРё. Биз учаламиз кўприкдан амал-тақал ўтиб, СЌРЅРґРё қоча бошлаган пайтимиз болалардан Р±РёСЂРё етиб келиб елкамга осилган китобхалтамдан тортқилади.