Беш болали йигитча

Xolam yana parvosiga keltirmay: «Hukumatning pul ishlab chiqaradigan zavodi bor, siz tashvishini tortmay qo�ya qoling, undan ko�ra ichkariga kirib bo�zingizni to�qing» dedi. Bobom: «Hukumatning pul ishlab chiqaradigan zavodi bir hafta oldin dushmanning qo�liga o�tib ketibdi» dedi. Bu gapni eshitib xolam bir oz o�ylanib qoldi, nihoyat kir yuvishni to�xtatib:

– O�sha zambaragi necha pul turarkan? – deb so�radi.

– Orif, bolam, sen aytgin, necha pul deyishdi? – -deb buyurdi bobom.

– Yuz ming! – dedim shosha-pisha.

– Nima?! – sekin o�rnidan tura boshladi xolam, – ehtimol Orifjon, yaxshi eshitmagandirsan?

– Yo�q, aniq eshitdim.

– Nima, sen zambarakni uchiga tosh boylab otadigan sopqon deb o�yladingmi! – dedi bobom zardasi qaynagandek bo�lib, – uni qora po�latdan quyishadi, bildingmi!

– Miyangiz aynab qopti! Shuncha pulni qayerdan topasiz?

– Xudo xohlasa topaman!

Bobom gapga juda chechan ekan, bora-bora xolamni og�iz ochirtirmay qo�ydi.

Urushda yengib chiqishimiz mana shu bobom jo�natadigan zambarakka bogliq. Xolamning o�g�illari Anorvoy akam, Bo�rivoy akam, Dehqonboy akamlarning ham sog�-salomat qaytib kelishlari mana shu zambarakka bog�liq ekan, shu zambarak eson-omon urush maydoniga yetib borsa, qishlog�imizdan ketgan uch yuz yigit ham tezroq qaytarkan, e boringki, shu kecha-kunduzda avj olib borayotgan ocharchilik ham mana shu zambarak tufayli daf bo�lishi mumkin ekan…

– Ha bo�pti, – dedi oxiri xolam rozi bo�lgandek bo�lib, – bilganingizni qiling!

Bobom pul sanashni bilmas edi, shuning uchun ertasiga bozorga meni o�zi bilan birga olib ketadigan bo�ldi.

Kolxozdan ot-arava olib, ikki qop mayiz, uch qop o�riq, to�rt qop oq jo�xori yukladik. Bozordagilar ham Parpi buvamning kelishini kutib turishgan ekanmi, olib borgan narsamizni, ishonsangiz, ko�z yumib ochguncha talab ketishdi. Chorshanba bozoriga sigir bilan buzoqni ham xaydab borib pullab keldik, tomdagi ikki-uch yildan buyon qurib yotgan beda ham tuzukkina pul bo�ldi. Nihoyat o�tirib pulni hisoblab ko�rgan edik mo�ljalga yetmabdi.

– Endi nima qildik? – Mendan maslahat so�rab qoldi bobom. Men nima deb maslahat berishni bilmas edim, shuning uchun yelkamni qisib qo�ya qoldim.