На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Беш болали йигитча» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Приключения, Книги о приключениях. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Беш болали йигитча

Автор
Дата выхода
03 ноября 2023
📚 Читайте "Беш болали йигитча" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Беш болали йигитча", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Opam bo�lsa otamning yelkasiga qo�lini qo�yishi bilan, negadir ho�ngrab yig�lab yubordi.
Otam nihoyat o�rtaga o�tib yoshgina rus komandiriga ro�baro� bo�ldi. Komandir ro�yxatdan otamning familiyasini topib, qo�lini shop qilib bir narsalar degan edi otam yo�lda eshak qochib ketib ovora bo�lib qoldik dediyu, oxirida yana:
– Eshshak… – deb qo�shimcha qilib qo�ydi.
– Eshshak?! – xayron bo�lib so�radi komandir.
– Da, eshshak! – dedi yana otam.
Komandir negadir battarroq tutaqib ketdi, yer tepindi, otam yana qayta boshdan tushuntira boshladi.
– Piyanista, – deb qo�shimcha ham qilib qo�ydi.
– Piyanista?! – qoshlarini kerib takrorladi komandir.
– Ha, eshak piyanista, – dedi otam nihoyat tushuntira olganidan mamnun bo�lib. Ammo komandir jahl otiga minib oldi. Nazarimda sochlari tikka bo�lib ketgandek bo�ldi, vizillaganicha ichkariga kirib, o�zi tengi bir uzbek komandirni boshlab chiqdi.
– Nega komandirni haqorat qildingiz? – so�radi yigit. Otam bo�lgan voqeani aytib bergan edi, o�zbek xaxolab kulib yubordi, rusga tarjima qilgan edi, u ham xaxolab kulib yana bir narsalar deb qo�ydi.
– Nima deyapti? – qiziqsinib so�radi otam.
– Essizgina, eshagini olib kelganda otliq askarlar safiga yozib qo�yardim, minib jang qilardi, deyapti, – tushuntirdi o�zbek komandir.
Safda turganlar o�rtasida yengilgina kulgi ko�tarildi. Otam ham kulib, shosha-shosha javob qaytardi:
– Komandirga aytgin, Parpi amakining eshagi tug�sa xo�tikchasini berib yuboraman deyapti, o�shani minib jangga kiraveraman.
O�ris komandir yana kuldi, yaqin kelib otamning yelkasiga shappatilab, safga qo�ya boshladi. Otamning bo�yi juda baland ekan, qayerga qo�ysa yoni-beridagilar beli barobar bo�lib qolaverdi. Oxiri safning eng oldiga o�tkazib ko�rdi, unda ham bo�lmadi. Sheriklarining bo�yi otamning yelkasidan bo�lib qoldi.
– Sal engashib turaman, – dedi otam bo�yi novchaligidan xijolat bo�lib.
– Hechqisi yo�q, – dedi komandir, – artilleriyaga sizdaqangi pahlavonlar kerak.
Komandir orqaroqqa chekinib, safga tiziling deya o�rischa buyruq berdi. O�tirganlar o�rinlaridan turib, bir xillari qopchigini qo�liga oldi, boshqalari yelkasiga tashladi. Komandir chapga buriling deb buyurgan bo�lsa ham safdagilarning yarmi o�ngga, yarmi orqaga burilishdi.






