Үз туксаным туксан / Моя правда

Новаторлар булсын икесе дә,

Аларны соң ничек табарбыз?

Егет кеше батыр, эшчән булсын,

Фараз кылыйк, егет булмасын,

Эчми-тартмый торган абзый булсын,

Йөз иллегә кусын нормасын.

Дулап кайтып хатынын тукмамасын,

Ярый, әйдә, әзрәк эчсен дә,

Тик канауга ятып йокламасын,

Аунамасын шоссе читендә.

Кәеф өчен салып чыккан булса,

Урамнарда җырлап йөрмәсен, –

Алны-артны карап җырласын да

Милиция-фәлән күрмәсен.

Өйдә хатыны, бала була торып,

Ят кызларга күзен кысмасын,

Ну аулакта әзрәк кысса-кыссын,

Тик хатыны күреп тотмасын.

Өйдә кулына китап, журнал алсын,

Тезенә куеп сөйсен баласын,

Өйдә ярар, китап укымасын,

Журналыннан сурәт карасын.

Баш авырткач, прогул ясамасын,

Күрәсез, мин ничек тикшерәм;

Ну, чирләгәч, бер көн калса калсын, —

Справка алсын фельдшердән.

У? СЃРёРЅ аны У™Р·СЂУ™Рє шомартасың,

Гөнаһларын кырып юасың,

Күкрәгенә В«Р?деальный герой –

Новатор» дип язып куясың.

У? СѓР» тоже СѓТЈРЅС‹-сулны аңлар,

Тәүфыйк җыяр гомер буенча.

У?крен генә коммунизмгача

Яши бирер, ходай боерса.

Хәзер инде хатын герой кирәк,

Хатын түгел, матур кыз булсын.

Ну, допустим, әзрәк шадра булсын,

Тик намусы аның төз булсын.

Ул морально тотанаклы булсын,

Без әхлакны мактап җырлыйбыз.

Ну биш-алты ухажёры булсын,

Ансын инде чутлап тормыйбыз.