На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Нязніклыя» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Фантастика, Научная фантастика. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Нязніклыя

Дата выхода
02 марта 2023
🔍 Загляните за кулисы "Нязніклыя" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Нязніклыя" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Дмитрий Максимович Акулич) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Прайшло каля месяца з таго часу, як свет спасцігла катастрофа. Амаль усё чалавецтва таемна знікла. Прырода хварэе, а гарады павольна ператвараюцца ў пыл. Паліна была адной з тых, хто адчуў на сабе горыч усёй трагедыі. Не губляючы надзеі, што яе дачка жывая, яна ў адзіночку спрабавала супрацьстаяць зменам. Але пасля, дваццацічатырохгадовая напалоханая дзяўчына сустракае адважнага хлопца Мікалая. Яна даведваецца ад яго, што ёсць месца, якое прымае тых, хто выжыў. Натхнёная магчымасцю сустрэць там дачку, Паліна адпраўляецца з хлопцам у доўгі шлях. Цяжкая дарога адкрывае ім сур'ёзныя выпрабаванні новага свету. Страх, боль, кашмары, істоты – будуць рабіць замах на іх жыццё. Ці зможа Паліна ўбачыць яшчэ сваю дачку? І ці існуе на самой справе тое бяспечнае, загадкавае месца, аб якім казаў Мікалай?
📚 Читайте "Нязніклыя" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Нязніклыя", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Палохала yсё: высокi рудавалосы хлопец насупраць, невядомая iстота, дрэнныя думкi, змрочнае апавяданне, заблытаны вiдзеж.
– Але я, спадзяюся, што ты мне не хлусiш, – з нейкiм вiдавочным папярэджаннем у голасе вымавiy Мiкалай. – Не хачу, каб сiтуацыя паyтарылася…
Дзяyчына адышла блiжэй да сабакi i вельмi спадзявалася, што з ёй не будзе так, як было з Уладзiмiрам.
– Ёсць! Ёсць кантакт з электрычнасцю! – радасна выклiкнуy Мiкалай, быццам казаy гэта Яшу, абыходзячы сяброyства з Палiнай. – Запускаю рухавiк!
Невялiкi сабака хутка завiляy чорным хвастом, выбiваy пыл з мяккай спiнкi чорнага крэсла.
Цiха загуy чыгуначны транспарт, затрашчалi токапрыёмнiкi ад бадзёрага дотыку да кантактнага провада. Загарэлася табло y вагонах з надпiсам: «Гомель – Мiнск». Павольна, як вусень, наперад заварушылiся вагоны. Спачатку, Мiкалай не спяшаyся да мэты, але крыху пачакаyшы, дадаy хуткасцi транспарту, жадаючы хутчэй пакiнуць горад. Але так, як шкла не было нi на адным з вокнаy, прахалоднае паветра yрывалася i прасочвалася скрозь адкрытыя месцы, высока паднiмаyся пыл, не дазваляючы камфортна глядзець па баках.
Транспарт кацiyся па горадзе, якi быy падобны да горада y час вайны. Лета нiбыта было толькi на календары, а не на вулiцах. Шэра-чорныя будынкi прабягалi каля iх, яркiя фарбы страцiлi сваю прывабнасць, увесь змрочны выгляд наводзiy сум, а y душы не сцiхала нуда па мiнулым жыццi.
Палiна адцягнулася ад дарогi, глядзела y бок на невялiкую колькасць чорных птушак i быццам казала iм: «Адлятайце, адлятайце y iншыя краi!» Яна як бы клiкала iх з сабой.











