На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Нязніклыя» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Фантастика, Научная фантастика. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Нязніклыя

Дата выхода
02 марта 2023
🔍 Загляните за кулисы "Нязніклыя" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Нязніклыя" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Дмитрий Максимович Акулич) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Прайшло каля месяца з таго часу, як свет спасцігла катастрофа. Амаль усё чалавецтва таемна знікла. Прырода хварэе, а гарады павольна ператвараюцца ў пыл. Паліна была адной з тых, хто адчуў на сабе горыч усёй трагедыі. Не губляючы надзеі, што яе дачка жывая, яна ў адзіночку спрабавала супрацьстаяць зменам. Але пасля, дваццацічатырохгадовая напалоханая дзяўчына сустракае адважнага хлопца Мікалая. Яна даведваецца ад яго, што ёсць месца, якое прымае тых, хто выжыў. Натхнёная магчымасцю сустрэць там дачку, Паліна адпраўляецца з хлопцам у доўгі шлях. Цяжкая дарога адкрывае ім сур'ёзныя выпрабаванні новага свету. Страх, боль, кашмары, істоты – будуць рабіць замах на іх жыццё. Ці зможа Паліна ўбачыць яшчэ сваю дачку? І ці існуе на самой справе тое бяспечнае, загадкавае месца, аб якім казаў Мікалай?
📚 Читайте "Нязніклыя" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Нязніклыя", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Затым, ён пакiнуy свае сумкi побач, пагрузiy брудную вопратку y скрыню, узяy з свайго заплечнiка некалькi рэчаy i паглядзеy на дзяyчыну.
– Палiна, ты прывыкнеш да Яшы. Давай жа, пакiдай пыл ля дзвярэй i падыходзь. А я пакуль пайду, пакармлю сябра, – адышоy ад Палiны Мiкалай i, не змаyкаючы, спынiyся ля маленькага драyлянага стала, – Сёння я знайшоy нешта асаблiвае, мясныя кансервы. Праyда, толькi тры, астатнiя yжо сапсавалiся, уздулiся. Ну, ты ведаеш, як зараз, з прадуктамi iдуць справы.
Дзяyчына працягвала стаяць каля дзвярэй, павольна разглядала yсё памяшканне, не спяшаючыся здымала пыльную вопратку. Унутры, маленькi будынак стаy не падобны на будаyнiчую краму, цяпер гэта быy маленькi yтульны домiк, дзе yсё было акуратна расстаyлена на месцах. Тут, недалёка ад Палiны, на кручках вiсела чыстае адзенне, на палiцах знаходзiлiся важныя i ацалелыя iнструменты, а yнiзе, сумавалi банкi з фарбай i вялiкая колькасць пяцiлiтровых ёмiстасцяy з вадой.
Дзяyчына прыбрала пыльную вопратку y скрыню, паказала сябе y зялёнай тонкай цiшотцы, у зялёных нагавiцах i чорных шкарпэтках. Яна працягвала сцiпла стаяць ля yваходных дзвярэй, бегала вачыма па yсiм памяшканнi.
– Палiна?! Ты чуеш мяне? Падыходзь блiжэй, чаго ты там стаiш?! – сказаy рудавалосы хлопец у сiняй кофце i y цёмных нагавiцах.
– Так. Я проста здзiyленая тваiм сховiшчам. Тут столькi yсяго… Мабыць, ты з першага дня тут.
– Можна i так сказаць. Я раней працаваy тут, у гэтым памяшканнi. Праyда, гэта yжо не назваць крамай… Прыйшлося пераабсталяваць памяшканне. Адаптавацца.
Палiна, не адводзячы вачэй ад сабакi, цiха падышла да хлопца.
– Гэта што атрымлiваецца?! Твой сабака адчынiy нам дзверы?
– Так. Яша добра навучаны. Гэта на той выпадак, каб iншыя не змаглi адчынiць дзверы, уварвацца y мой дом з вулiцы, калi мяне няма.











