На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Хаціна» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Фантастика, Боевая фантастика. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Хаціна

Дата выхода
05 июня 2022
🔍 Загляните за кулисы "Хаціна" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Хаціна" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Дмитрий Максимович Акулич) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Апошнія гады маладога хлопца Алеся былі занадта складаныя. Пасля страты мамы, бясследна знікае яго бацька. Затым, распадаецца яго шлюб і хлопец застаецца ў адзіноце. Ён вяртаецца ў сямейную хаціну, дзе жыў яго бацька да знікнення, дзе раней, па нейкіх невядомых прычынах таксама бясследна знік яго дзядуля. Пагрузіўшыся ў адчай, Алесь вырашае знесці хаціну і пакінуць гэтае сумнае месца. Але калі малады чалавек пачынае выносіць мэблю, унутры хаціны ён знаходзіць падказкі – знаходзіць прычыну знікнення бацькі. Гэта кардынальна змяніла яго планы і цяпер, замест таго, каб разбурыць хаціну, ён адпраўляецца на пошукі роднага чалавека. Пасля чаго, Алесь трапляе ў розныя заблытаныя, дзіўныя, страшныя сітуацыі, якія падобныя на жудасныя сны. Ці зможа ён справіцца з шаленствам новых адкрыццяў? Ці зможа Алесь адшукаць таго, каго шукае?
📚 Читайте "Хаціна" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Хаціна", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Тут становiцца небяспечна. – выразна, па-камандзiрску, сказаy Алесь Траyнiк.
Марына моцна сцiснула яго далонь, даверылася незнаёмаму салдату. Паднялася. Яна, прыхапiyшы з сабой адну з карцiн, упэyнена паспяшалася yслед за салдатамi.
Агуркоy, з-за шуму разрываючых снарадаy, ад страху yраз праглынуy рэшткi ежы, што трымаy у роце. Выпусцiy з рук недаедзеную банку кашы на падлогу. Амаль пустая бляшанка зазвiнела i Іван спалохана yстаy на ногi, паглядзеy на горкi погляд Катлярова. Камандзiр чакаy, калi ж да яго спусцяцца салдаты з другога паверха, калi ж усе збяруцца каля яго.
– Вайна… – шумна выдыхнуy Мельнiк.
Калi ж трое чалавек спусцiлiся yнiз i yвесь атрад сабраyся разам, Катляроy цвёрда вымавiy, быццам не заyважаючы дзяyчыны за спiнамi салдат:
– Атрад, рыхтуйся! Мы выступаем!
6.
Белае сонца хавалася за пахмурным небам.
Сабраyшыся з сiламi, атрад быy гатовы yжо выходзiць. Катляроy услед за камандай скруцiy свой плашч i як усе змясцiy яго пад заплечнiк, замацаваyшы на зашпiлькi. Затым ён прыбраy фуражку з выгаленай галавы i нацягнуy чорны падшлемнiка, следам надзеy каску. Строгi твар камандзiра адлюстроyваy яго мужнасць. Пара было нешта сказаць сваiм салдатам, але гэты шлях пачынаyся са слоy лейтэнанта.
– Капiтан, мы што, цывiльнага з сабой павядзём? – падняy свае чорныя тонкiя бровы Сядоy.
Усе радавыя салдаты паглядзелi на дзяyчыну, затым на капiтана.
– Халера… Так, сапраyды…я забыyся пра яе. – хвалююча сказаy Катляроy, думаючы толькi пра заданне. – Так! Выйдзем з горада, на yскраiне пакiнем яе. Там, у апошнiх дамах павiнен быць пункт, куды сцягваюць параненых. Няхай дапамагае iм. А мы рушым далей. Радавы Траyнiк, прыгледзь за ёй!
Алесь быy задаволены рашэннем камандзiра. Схаваyшы yсмешку, ён вясёлымi вачыма паглядзеy на Марыну.
Пасля камандзiр аддаy загад пакiнуць будынак. Першым выйшаy сам Катляроy, разам з Зуйко. Яны прайшлi шэсць метраy наперад, перайшлi асфальтавую дарогу, спынiлiся каля каштанавага дрэва, агледзелiся. Наперадзе, на шляху быy вясновы змрочны сквер: голыя, абгарэлыя дрэвы са зламанымi галiнкамi на шэра-зялёных лужках, рудыя драyляныя лавачкi са слядамi ад куль, сцяжынкi з разбiтай шэрай дарожнай плiтцы, чорныя дробныя лужыны.











