На нашем ресурсе вы можете полностью погрузиться в мир книги «Хаціна» — читайте её онлайн бесплатно в полной, несокращённой версии. Если предпочитаете слушать — воспользуйтесь аудиоформатом; хотите сохранить — скачайте через торрент в fb2. Жанр произведения — Легкое чтение, Фантастика, Боевая фантастика. Также на странице доступно подробное описание, авторская аннотация, краткое содержание и живые отзывы читателей. Мы постоянно пополняем библиотеку и улучшаем сервис, чтобы создавать лучшее пространство для всех ценителей качественной литературы.
Хаціна

Дата выхода
05 июня 2022
🔍 Загляните за кулисы "Хаціна" — аннотация, авторский взгляд и ключевые моменты
Перед погружением в полный текст предлагаем познакомиться с произведением поближе. Здесь собраны авторские заметки, аннотация и краткое содержание "Хаціна" — всё, что поможет понять глубину замысла и подготовиться к чтению. Материалы представлены в оригинальной авторской редакции (Дмитрий Максимович Акулич) и сохраняют аутентичность произведения. Если чего-то не хватает — сообщите нам в комментариях, и мы дополним описание. Читайте мнения других участников сообщества: их отзывы часто раскрывают скрытые смыслы и добавляют новые грани понимания. А после прочтения обязательно вернитесь сюда — ваш отзыв станет ценным вкладом в общее обсуждение книги.
Апошнія гады маладога хлопца Алеся былі занадта складаныя. Пасля страты мамы, бясследна знікае яго бацька. Затым, распадаецца яго шлюб і хлопец застаецца ў адзіноце. Ён вяртаецца ў сямейную хаціну, дзе жыў яго бацька да знікнення, дзе раней, па нейкіх невядомых прычынах таксама бясследна знік яго дзядуля. Пагрузіўшыся ў адчай, Алесь вырашае знесці хаціну і пакінуць гэтае сумнае месца. Але калі малады чалавек пачынае выносіць мэблю, унутры хаціны ён знаходзіць падказкі – знаходзіць прычыну знікнення бацькі. Гэта кардынальна змяніла яго планы і цяпер, замест таго, каб разбурыць хаціну, ён адпраўляецца на пошукі роднага чалавека. Пасля чаго, Алесь трапляе ў розныя заблытаныя, дзіўныя, страшныя сітуацыі, якія падобныя на жудасныя сны. Ці зможа ён справіцца з шаленствам новых адкрыццяў? Ці зможа Алесь адшукаць таго, каго шукае?
📚 Читайте "Хаціна" онлайн — полный текст книги доступен бесплатно
Перед вами — полная электронная версия книги "Хаціна", адаптированная для комфортного онлайн-чтения. Мы разбили произведение на страницы для удобной навигации, а умная система запоминает, на какой странице вы остановились — можно закрыть браузер и вернуться к чтению позже, не тратя время на поиски. Персонализируйте процесс: меняйте шрифты, размер текста и фон под свои предпочтения. Погружайтесь в мир литературы где угодно и когда угодно — любимые книги теперь всегда под рукой.
Текст книги
Алесь здзiyлена паглядзеy у яе цёмныя вочы, адкiнуy вату i спытаy:
– Што?
– Як што…?! – яна адпусцiла захоплены погляд i таямнiча паглядзела yнiз. – Карцiны! Трэба выратаваць усе гэтыя важныя для мастацтва карцiны. Зiрнiце на iх. Вось палатно Алiсейка…а вось, знакамiты партрэт хлопчыка – «Нешчаслiвы чалавек», Баyжэвiч…
Дзяyчына, паддаyшыся шоку вайны, не змаyкала. Яна казала пра yсе карцiны, перабiрала кучу палотнаy, спрабуючы даказаць iх важнасць, значэнне кожнай з iх.
Алесь спакойна глядзеy на Марыну i мiма праводзiy яе напорыстыя словы.
– Я павiнен апрацаваць твае раны, драпiны. – клапатлiва, сказаy Алесь, а пасля, не стрымлiваючы цiкаyнасцi, дадаy: – Ты мяне не пазнаеш? – прашаптаy ён, баючыся пачуць няправiльны адказ.
– Абавязкова трэба yзяць з сабой таксама гэтыя палотны: «Дзецi», «Сапраyднае чараyнiцтва», «Поле дзьмухаyцоy» i вось гэтыя… – працягвала перакладаць мастацкiя работы энергiчная Марына.
Алесь узяy яе за руку i пасунуy да сябе.
– Ты мяне не пазнаеш? – цiхiм голасам зноy спытаy хлопец i адпусцiy яе мяккiя рукi. – Так, прабач, ты не можаш мяне пазнаць…вось я дурань… Даруй! Зараз я павiнен апрацаваць раны!
– Што? – не разабраyшы слоy, здзiвiлася дзяyчына.
Яе адпусцiy мiжвольны стан страху i яна сказала:
– Што вы шэпчаце!? Я вельмi рада, што вы тут…вайна што, ужо скончылася? – з пералiвамi y голасе казала яна.
Зуйко, у час iх размоy, з цiкавасцю слухаy незнаёмку, паварочваyся да яе.
На першым паверсе па-ранейшаму заставалася трое салдат. Калi ж капiтан Катляроy спусцiyся да iх, то Агуркоy працягваy уважлiва сачыць за перыметрам. Па выглядзе юнага салдата было вiдаць, што ён ужо знаходзiyся y стомленым стане, але yсё ж выконваy загад. А Мельнiк, як пачуy тупанне камандзiра, адкiнуy цыгарэту i хутка yскочыy з крэсла. Леанiд, з вiнаватым тварам, пераглянуyся з капiтанам i паспешлiва адышоy ад лейтэнанта. Ішоy так хутка, што нiз плашча развiваyся y халодным паветры.
– Капiтан!? – звярнуyся Сядоy да старэйшага па званнi, роyна yстаy перад iм, як стрыжань, аддаючы гонар.
– Лейтэнант?! – адказаy Катляроy.
– Што з цывiльным? – пацiкавiyся Сядоy, прыслабiyшы цела.
– Дзяyчына, магчыма работнiк карцiннай галерэi. Без прытомнасцi. Зараз радавы Траyнiк стараецца вярнуць яе да жыцця.











